Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/20420 K.2023/8115

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının trafik ve kasko sigortacısı bulunduğu aracın müvekkili ...'a ait olduğunu, eşi olan diğer müvekkili ...'ın kullanımında kazaya karıştığını, bu kazada müvekkillerinin oğlu ... ...'ın vefat ettiğini, destek zararlarının doğduğunu, davalının bu zarardan sorumlu olduğunu belirterek belirsiz alacak olarak her bir davacı için 5.000'... TL olmak üzere 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 57.500 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ...'ın sigortalı aracın işleteni olduğundan talebinin teminat dışı olduğunu, davacı araç sürücüsü ...'ın aracın sürücüsü olduğunu, kusuru oranında ve poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, davalının temerrüde düşmediğini, tazminat hesabının aktüer sıfatına sahip bilirkişi tarafından yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ...'ın, işleten konumunda olup kendi zararını akidi davalıdan talep edemeyeceği, işletenin zararı trafik poliçesi kapsamı dışında olduğu, diğer davacının ise destek zararının olduğunu iddia eden sürücü olup, kazada tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ceza yargılamasındaki kusur raporu ile yetinilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkemece keşif yapılarak kusur oranlarının tespitinin gerektiğini, kazanın 10.08.2006 tarihinde meydana geldiğini, davacıların 3. kişi konumunda olmaları nedeniyle kusurun yansıtılamayacağını, davaya konu aracın hem trafik poliçesinden hem de kasko poliçesinden talepte bulunulduğunu, davalının her iki sigorta poliçesini düzenleyen şirket olduğunu, trafik poliçe limiti üzerinde kalan kısımdan kasko sigortasının sorumlu olduğunu, kasko poliçesi gereğince hiçbir değerlendirme yapılmadığını, davanın reddi halinde harç iadesi yapılırken yatırılan 811,18 TL'lik ıslah harcı dikkate alınmadığını ve resen dikkate alınacak nedenlerle mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yolcu konumundaki davacılar desteğinin vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davacılardan ...'ın sigortalı aracın maliki (işleteni), diğer davacı ...'ın da sürücüsü olmasına ve kaza tespit tutanağı, ceza yargılaması aşamasında düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporuna göre şerit ihlali yapması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olmasına, bu haliyle davacıların 3. üncü kişi sıfatıyla davalı ... şirketinden tazminat talep etme haklarının bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu 21. madde gereği harçlar 1 sayılı tarifede yazılı nispetler üzerinden alınır. Tarifeye göre davanın reddi halinde maktu harç alınması gerekir. Harçlar Kanunu 31. maddeye göre peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece dava tümden reddedildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereği maktu karar harcının davacıdan tahsili ile yine aynı tarife uyarınca fazla ödenen miktarın davacıya iadesi gerekir. Davacılarca 170,80 TL peşin harç ile 811,18 TL ıslah harcı yatırılmıştır. Davanın reddine karar veren mahkemece alınması gerekli 27,70 TL maktu harcın, peşin olarak alınan 170,80 TL harç ile 811,18 TL ıslah harcından mahsup edilerek fazla alınan 954,28 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde iadesine karar verilmesi gerekirken, davacı tarafça yatırılan. 811,18 TL ıslah harcının göz ardı edilerek hesaplamada dikkate alınmaması doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararında harca ilişkin 2. bendinin hüküm bendinden çıkarılmasına ve yerine 2. bent olarak "Harçlar Kanunu'na göre 27,70 TL ilam harcından peşin alınan 170,80 TL'nin ve 811,18 TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 954,28 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacılara iadesine" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,