Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/671 K.2021/3465

Taraflar arasındaki asıl davada nişan hediyelerinin iadesi ve manevi tazminat, karşı davada kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 22/10/2020 gün ve 2018/942-2020/3602 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı- karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 123,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna, 22/06/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Eldeki davada davacı ... önce 11/02/2013 tarihinde Malatya I. Aile Mahkemesinde nişan bozulması nedeniyle evlenmek amacıyla yaptığı harcamalar ve maddi fedakarlıklar için ve kişilik hakları zedelendiğinden maddi ve manevi tazminat davası açmış davalı ... karşı dava olarak manevi tazminat davası açmıştır. Mahkemece nişan olduğuna dair bir görüntü olmadığı bu nedenle hukuken geçerli bir nişan akdinin olmadığı bu nedenle görevsiz olduğuna karar vermiştir. (Mahkemenin bu gerekçesi yerinde değildir, aşağıdaki bölümlerde tartışılacaktır.)

Görevsizlik kararı ile dava dosyası Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş yargılama sonunda mahkeme yazılı gerekçe ile asıl davayı ve karşı davayı kabul etmiştir. Tarafların temyizi üzerine Dairemiz taraflar arasındaki uyuşmazlığın TBK 285 md. kaynaklandığını davacının 295. maddesinde sayılan hallerden birine dayanıp ispat edilemediği ve kişilik haklarının zedelenmediği gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmesi gereğine değinilerek yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davacı karar düzeltme talebinde bulunmuş Daire çoğunluğu bu talebi red etmiştir. Bu karara katılmıyoruz.

TMK 118 maddesi nişanlanmayı açıklamış devamı maddelerinde nişanın bozulması maddi-manevi tazminat talepleri düzenlenmiş ve 122. madde de ise hediyelerin geri istenmesi nasıl olacağı açıklandıktan sonra "Hediye aynen veya mislen geri verilemiyorsa sebepsiz zenginleşme hükümlerinin uygulanacağı" öngörülmüştür.

Aile mahkemesinin görevsiz ilamı içeriğine göre davacı 1965, davalı 1976 doğumlu, davacının ikinci evliliğinin 14/11/2011, davalının ise evliliğini 21/10/2011 tarihinde boşanma ile sona erdirmiştir ve nüfusa tescil edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların tanışmaları boşanmalardan önce 30/08/2011 tarihinde gerçekleşmiştir.

TMK nişan için herhangi bir şekil şartı öngörmemiştir. Taraflar kendi aralarında da sözlenebilir. Somut olayda olduğu gibi belli yaşa gelmiş çocukları olan tarafların bir törenle nişanlarını ilan etmelerini beklememek gerekir. Kaldı ki tarafların ve taraf tanıklarının beyanlarına göre aileler de birbirleriyle tanışmışlardır. Yine bilirkişi raporundaki harcama kalemlerinin tarihlerine bakıldığında 2012 yılında olduğu görülmektedir. Tarafların boşanmalarından sonradır.

Evlilik akdinin ön akdi gibi görülen nişanlılık veya sözlenmenin hayatın olağan akışı içerisinde gerçekleşen olaylarda varlığı kabul edilebilir. Davalı savunmalarında "Davacının ahlaka aykırı bir sonuç elde etmek için hediyeleri aldığını" ileri sürmüşse de kendisinin aşamalarda verdiği ifadeler ve tanık beyanları ile bu gibi savunmaların haksız çıkma içgüdüsü ile olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı da karşı davasında "hiç kimse bir başkası ile evlenmek zorunda değildir" diyerek ceza davasına konu olan olaya kadar evlenme amacı için birlikte olduklarının karinesidir.

Bu nedenlerle esasen Aile Mahkemesinin kesinleşen görevsizlik kararının da yerinde olmadığı görüşündeyiz.

Yerel mahkeme görevsizlik kararından sonra gerekçesinde TBK 77.md. (Sebepsiz zenginleşme) hükmünü tartışarak asıl davanın (maddi tazminat yönünden) kabulüne karar vermiştir. Manevi tazminat yönünden ise somut olayı değerlendirerek kişilik haklarının zedelendiğini kabul etmiştir.

Yerel mahkeme asıl dava yönünden 73.070,59 TL talebi kabul etmiş, bilirkişi raporundaki mutat hediye miktarı olan 26.033,00 TL'yi kabul etmemiştir. Bu hüküm TMK 122 md. hükmüne uygundur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar arasındaki birlikteliğin yasal olarak korunması gereken bir birliktelik olduğu kabul edilerek HMK 33. md. hükmüne göre hakim Türk Hukukunu resen uygulayarak sayın çoğunluğun davacının karar düzeltme taleplerinin reddi yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

Davacının karar düzeltme talebi kabul edilerek yerel mahkeme kararı asıl dava yönünden de onanması görüşündeyiz. 22/06/2021