Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9747 K.2022/13781

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı vekili, davacı için 100.000,00 TL manevi tazminat istemiş; Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak davacı için 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Davalı ... vekili tarafından temyize konu edilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.