Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9880 K.2022/17909

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ve davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL'dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.

Eldeki davada; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne, davacı ... için 105.680,99 TL, ... için 10.312,40 TL, ... için 3.950,37 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketinden tahsiline, 25.07.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karar verilmiştir. Davalı vekili karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.02.2017 tarih, 2015/685 Esas, 2017/79 Karar sayılı kararının HMK'nun 356. maddesi gereğince kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 91.324,36 TL, ... için 7.656,27 TL, .... için 2.940,53 TL destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihi olan 25.07.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; davacılar vekili kararı temyiz etmiştir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup her bir davacı yönünden temyize konu edilen miktarlar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.