Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9974 K.2023/3468

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl davada dava dilekçesinde; 08.04.2015 tarihinde davacıların desteği olan oğullarının yolcu olduğu otobüs ile dava dışı aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada desteğin vefat ettiğini, davalı şirketin otobüsün Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk sigortacısı olduğunu, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme talebinin reddedildiğini beyanla fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davacılar için 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08.04.2015 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile ... için talebini 71.628,00 TL'ye ve davacı ... için talebini 100.724,01 TL 'ye yükseltmiştir.

Birleşen mahkemenin davada davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının desteğin bulunduğu servis aracının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu, beyanla davacılar için 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08.04.2015 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı ...

Türk Şirketi vekili cevap dilekçesinde; desteğin bulunduğu aracın müvekkiline Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 86 ncı maddesi gereği 3. kişinin yahut zarar görenin kusuru halinde işletenin ve dolayısıyla sigorta şirketinin sorumluluğunun doğmadığını, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, kusurun tespit edilmesi gerektiğini, Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasının şehirlerarası ve uluslararası taşımalara ilişkin teminat sağladığını,

kazanın meydana geldiği yerin poliçe Genel Şartlarının A.2 tanımlar kısmındaki şehirlerarası taşıma tanımına uymadığını, aynı zamanda biletli olmayan yolcuların taleplerinin teminat dışı olduğunu, bu iddiaları saklı kalmak kaydı ile ceza dosyası dosya arasına alınarak kusur tespiti yapılması gerektiğini, davacıların destek alacaklısı olduklarını ispatlaması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan rücuya tabi ödeme olup olmadığı araştırılarak aktüer raporu aldırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; desteğin yolcu olarak bulunduğu aracın müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, desteğin vefatı sebebiyle yaptırılan aktüer hesabı sonucu davacı anne ...'e 12.982,86 TL, davacı baba ...'e 9.299,13 TL olmak üzere 13.01.2017 tarihinde toplam 22.281,98 TL ödeme yapıldığını, davalı tarafından tüm sorumluluğun yerine getirildiğini, kabul sayılmamakla birlikte tekrar aktüer hesabı yaptırılması halinde faiz güncellemesi yaptırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise aktüer sıfatına haiz bilirkişiden ödemeler de değerlendirilmek suretiyle rapor aldırılarak davalı aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Karayolları Genel Müdürlüğü Fen heyetinden aldırılan rapora göre kazanın meydana gelmesinde dava dışı yabancı plakalı tır şoförünün %100 kusurlu olduğu ve davalıların sigortalısı olan araç sürücüsünün kusuru bulunmadığından sigorta şirketlerinin tazminat sorumlulukları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/209 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada desteğin yolcu olduğu aracın sürücüsünün kazada kusurlu bulunduğunu, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti raporunda araç sürücüsü ve işletenine kusur izafe edilemeyeceğine dair tespitlerin gerçeği yaratmaktan çok uzak olduğunu, okul servis araçları yönetmeliğine göre araçta rehber, personel ve emniyet kemeri bulundurma zorunluluğu olduğunu, bu sebeple davalıların da sorumlu olduklarını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... şirketlerinin sigortaladığı aracın sürücüsünün olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Güvenliği Daire Başkanlığının raporunun kaza tespit tutanağı ile örtüştüğü, mahkeme kararına dayanak yapılan Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Güvenliği Daire Başkanlığının 06.12.2017 tarihli raporunun denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli ve olaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacıların istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan araçların karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme: 1-Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, davacılar vekilince davacı ... yönünden temyize konu edilen toplam miktar 71.628,00 TL olup davacı 11.06.2019 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2- Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden alınan kusur raporunda otobüsün bazı koltuklarında emniyet kemeri bulunmaması ve desteğin ayakta durması nedeniyle ceza dosyasında işletene ve sürücüye kusur verilmesinin olayın fiziken meydana gelmesinde etkili olmadığı,

bu sebeple desteğin yolcusu olduğu otobüsün sürücüsünün kusurunun bulunmadığı tespiti sonucu sigorta şirketi tazminattan sorumlu olamayacağından davacılar vekilinin davacı ... hakkındaki hükme yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin davacı ... yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin davacı ... hakkındaki hükme yönelik tüm temyiz sebeplerinin reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ...'e yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,