Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/10310 K.2025/9322

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi'nce davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararı ve ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince 09.06.2022 tarihli ek karar ile Dairece verilen 28.04.2022 tarihli kararın kesin olarak verilmiş olduğu görülmekle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davayı açtığı, ıslah talebinde de fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu, bilirkişi raporu ile belirlenen gerçek zararın 117.724,31 TL olduğu anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde temyiz sınırı olan 107.090,00 TL dikkate alındığında temyiz dilekçesinin reddine dair 09.06.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz incelemesine geçilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/305 E. sayılı dosyasının dosya içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla gecikmeye mahal vermeden adı geçen dosyanın ilgili yerden getirtilerek dosya içerisine alınması, belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.