Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/12417 K.2023/989

Taraflar arasında trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat davasında, davanın kısmen kabulü yönünde verilen ilk karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin trafik kazası nedeniyle yaralandığını, tedavisi sırasında fatura karşılığı toplam 5.225,52 TL'lik medikâl malzeme satın aldığını, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 1 inci maddesi ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 inci maddesi hükümleri gözetildiğinde bu tedavi harcamasının davalı kurum tarafından ödenmesi gerektiğini, davalı kurum tarafından ödenmediğinden 5.225,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; tedavi giderlerininin Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) esasları doğrultusunda kurumca karşılanıldığını, davacının başvurusu olmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.10.2017 tarihli ve 2017/276 Esas, 2017/427 Karar sayılı kararı ile "harcama ve tedavi belgeleri ile işlem dosyası getirtilerek alınan 31.07.2014 tarihli bilirkişi raporu ile; davacı tarafından yapılan tedavi harcamalarının SUT hükümlerine göre yapılan değerlendirmesinde ancak 3.231,44 TL 'sini talep edebileceğinin hesaplandığı, Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesine 2015 yılında yapılan ekleme ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılacak ödemelerin kurum mevzuatına uygun şekilde olması koşuluyla ödeneceğinin kabulü ile bilirkişi tarafından SUT hükümlerine göre yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunarak" davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 30.09.2021 tarihli ve 2021/18790 Esas ve 2021/5907 Karar sayılı kararı ile "somut olayda davanın 01.04.2013 tarihinde 6111 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra açıldığı, mahkemece yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeler gereğince dosya kapsamında bilirkişi raporu ile saptanan ve davacının yaralanma derecesiyle uyumlu olduğu anlaşılan davaya konu belgeli tedavi giderlerinin tamamından 2918 sayılı Kanunun’un 98. maddesi kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumu’nun sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediğine" değinilerek bozma kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak bozma gerekçeleriyle tedavi giderlerinin davacının yaralanma derecesi ile uyumlu olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, 5.225,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekeçesinde; yerel Mahkemenin kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, trafik kazası sebebiyle bedensel zarara uğrayan kişinin, sağlık kuruluşundaki tedavisi sırasında ve tedavisi için yapılan giderler bu kapsama dahil olduğundan ilgili kişi hakkında GATA TSK Rehabilitasyon ve Bakım Merkezinin 15.10.2010 tarihli raporunda, 10.09.2010 tarihli trafik kazası sonrası 18. günde hastaneden ayrıldığının belirtildiği, hükme esas bilirkişi raporunda söz konusu sağlık giderinin sağlık kurumunda yapılan tedaviye ilişkin olup olmadığının belirtilmediği ve mahkemece de bu hususun aydınlatılmadığı,

bu rapora dayanılarak hüküm tesis edildiği nazara alındığında, eksik araştırma ve inceleme neticesinde kararın verilmesi sebebiyle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini, yerel mahkeme tarafından Yargıtay bozma ilamına uygun şekilde "kaza ile illiyet bağı bulunan ve davacının yaralanma derecesiyle uyumlu olan tedavi giderleri" ile ilgili olarak gerekli incelemenin yapılmadığını, bu husus aydınlatılmamış ve doktor bilirkişilerden rapor alınmamış olduğundan eksik incelemeyle hüküm kurulduğunu, davacının ödemesi gereken %20 katılım payının dikkate alınmadığını,

KDV dahil toplam 5.225,52 TL üzerinden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, trafik kazası nedeniyle yaralanan davacının tedavisi sırasında fatura karşılığı satın aldığı medikâl malzeme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi, 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 59 uncu maddesi ve geçici 1 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen yerel Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,