Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/14868 K.2025/8396

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kurulduğu tarihten bu yana erozyonla mücadele, ağaçlandırma ve doğal varlıkların korunması konularında yapmış olduğu çalışmalarla ülke ve dünya çapında tanınmış bir vakıf olduğunu, davalının 04.10.2005 tarihinde ...

İlinde vakfın temsilcisi olarak görevlendirildiğini ancak müvekkilinin bilgisi dışında yerelde projeler yürütmesi ve bu projelerde ... logosunu izinsiz kullanması nedeniyle il temsilciliği görevine 25.06.2019 tarihinde son verildiğini, görevden alınması akabinde davalının ... hesabından 26.05.2019- 10.06.2019 tarihleri arasında davacı vakıf aleyhine eleştiri sınırlarını aşan paylaşımlar yaptığını, kullanılan söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmeyeceğini, davacı vakfın kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek kişilik haklarına saldırının tespiti,

hakaret ve saldırı içeren bu paylaşımların sosyal medyadan silinmesi ve tekrarının men edilmesi ile 1,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından dava konusu paylaşımlar ile davacı vakfın yönetim şeklinin eleştirildiğini, hakaret içeren söz ve ifade kullanılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, sosyal medya üzerinden yaptığı dava konusu paylaşımların davacı vakfın kişilik haklarına saldırı oluşturduğu; paylaşımların, vakfın toplum nezdinde, önceden oluşmuş olumlu izlenimler üzerinde şüphe doğuracak, haksız ve hukuka aykırı saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davalının hakaret ve kişilik haklarına saldırı içeren dava konusu sosyal medya paylaşım içeriklerinin silinmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının paylaşımlarda sarf ettiği söz ve ifadelerin, ağır eleştiri niteliğinde olduğu, davalı tarafından yaşadığını iddia ettiği mağduriyetin dile getirildiği, paylaşımların davacı vakıfta görev yapan bir kısım kişilere yönelik olduğu, davacı vakfın tüzel kişiliğine doğrudan bir saldırının bulunmadığı, ifadelerin konu bütünlüğü içinde ölçülü ve orantılı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu paylaşımların davacı vakfın temsilcilikleri ve gönüllüleri tarafından görülmek suretiyle geniş bir kitleye ulaştığını, paylaşımlarda davacı tüzel kişiliğin faaliyetlerinin ve yönetim şeklinin karalandığını, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından 26.05.2019-10.06.2019 tarihleri arasında ...'ta yapılan paylaşımlar nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile kişilik haklarına saldırının tespiti, hakaret ve saldırı içeren bu paylaşımların sosyal medyadan silinmesi ve tekrarının men edilmesi ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından sarf edilen söz ifadelerin davacı vakıfta görev yapan bir kısım kişilere yönelik olduğunun, davacı vakfın tüzel kişiliğine doğrudan bir saldırının bulunmadığının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR