Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/16153 K.2023/9312

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı İdarenin yaptığı rutin kontrollerde, davalı şirketin faaliyet gösterdiği akaryakıt istasyonu önündeki karayolunda orta refüjün kırılarak açıldığının tespit edilmesi üzerine tutanak tutulduğunu, açılan refüj aralığının davacı İdare çalışanları tarafından kapatıldığını, ancak davalı şirketin eylemine devam etmesi nedeniyle 16.05.2011, 26.09.2011 ve 16.12.2011 tarihli tutanakların düzenlendiğini, davalı şirket hakkında idari ve cezai yönden gerekli işlemlerin başlatıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi hasara ilişkin düzenlenen 30.01.2012 tarihli hasar tespit tutanağı kapsamında 2.277,66 TL maddi tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirkete ait benzin istasyonu önündeki orta refüjün 4 kez sökülmek suretiyle zarar verilmesi sonucu davalı şirket temsilcisinin kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, haksız eylem nedeniyle oluşan zararın belirlendiği bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.979,00 TL maddi tazminatın 16.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükmedilen tazminatın davacının gerçek zararını karşılamadığını, davanın tümden kabulü gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı şirketlerin faaliyet gösterdiği benzin istasyonu önünden geçen karayolundaki orta refüjün davalılar tarafından 4 kez kırılması sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,