KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/16542 E., 2025/10199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2020/1249 Esas 2022/2097 Karar
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/546 Esas 2019/475 Karar
Karar Metni
475 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.05.2015 tarihinde davacı yayanın, davalılar Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve davalı peyzaj firması tarafından orta refüje döşenmiş sulama hortumuna takılması sunucu yola düşmesi ve davalı ...' ın sevk ve idaresindeki aracın yola düşen davacı yayaya çarpması ile oluşan trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.245,00 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşmasında davalı sürücünün kusuru bulunmadığını, tüm kusurun davacıda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının yayaların karşıya geçişte kullanmaması gereken orta refüjden geçerken kazanın meydana geldiğini, kazanın oluştuğu yerin yaya kullanımına uygun olmaması sebebiyle davalı kuruma kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın oluşmasında davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
V. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tüm kusurun davacıya verilmesinin hatalı olduğunu, davalı sürücünün hız limitlerinin üzerinde ve dikkatsiz olarak araç kullandığını, davalı peyzaj firmasının ise sulama hortumunu özensizce çektiği için kusurlu olduğunu, olay yerine yakın yaya geçidinin keşifte görüldüğünü ancak kaza anında burada olup olmadığının araştırılmadığını, keşif sırasındaki mevcut şartların müvekkili davacıyı kusurlu gösteremeyeceğini, kaza sonucu davacının ağır yaralandığını, cezai soruşturmanın ciddiyetle yapılmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; davalı şirketçe orta refüjde sulama hortumuna takılarak yola düşen yayaya davalı sürücünün sevk ve idaresindeki aracın çarpması ile oluşan trafik kazasında davacı yayanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere ve kusur raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunmasına, ceza mahkemesindeki kabule de uygun olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/16542, K. 2025/10199, 30 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama