Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/4073 K.2025/8779

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin eşi, çocukları ve kardeşleri olan komiser yardımcısı ...'nin 18.05.2019 tarihinde terör saldırısı neticesinde şehit olduğunu, davalıya ait ... Gazetesinde 12.09.2019 tarihinde yapılan "..." başlıklı haberde ilgisi olmamasına rağmen bahsi geçen şehit fotoğrafının kullanıldığını, kabul edilemez bir hata neticesinde müvekkillerinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek müvekkili ... için 15.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 12.000,00'er TL, ... ve ... için ayrı ayrı 7.000,00'er TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili; hatalı haberle ilgili özür metni yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberde basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Şehit Komiser Yardımcısı ...'nin fotoğrafının hukuka aykırı olarak dava konusu haberde kullanılması nedeniyle eşi, annesi, babası ve kardeşleri olan davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... yararına 4.000,00 TL, davacı ... yararına 3.000,00 TL, davacı ... yararına 3.000,00 TL, davacı ... yararına 1.500,00 TL, davacı ... yararına 1.500,00 TL manevi tazminatın 12.09.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; özür metninin yayınlamasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların ölmüş yakınlarının fotoğrafının uygunsuz şekilde haberde kullanılması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı, olayın oluş şekli, saldırının ağırlığına göre hükmedilen manevi tazminat miktarlarının yerinde olduğu ancak tazminatla beraber özür metninin yayınlanmasına karar verilemeyeceği ayrıca ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulü ile davacı ... yararına 4.000,00 TL, davacı ... yararına 3.000,00 TL, davacı ... yararına 3.000,00 TL, davacı ... yararına 1.500,00 TL, davacı ... yararına 1.500,00 TL manevi tazminatın 12.09.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; özür metninin yayınlanması talebinin reddine, ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar ve davalı yararına ret ve kabul yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; müvekkillerinin eşi, çocukları ve kardeşleri olan şehit polis memurunun fotoğrafının hukuka aykırı olarak dava konusu haberde görsel olarak kullanıldığını, haklı oldukları kabul edilmesine rağmen hükmedilen manevi tazminatların çok az olduğunu, caydırıcı olmadığını; davalı tarafın tam kusurunun, tarafların sosyal ve ekonomik durumunun değerlendirilmediğini, karşı vekalet ücretlerinin ayrı ayrı hesaplanmasının hatalı olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin hiçbir kastı olmadan sehven dava konusu fotoğrafın kullanıldığını, basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatların fahiş olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; ... Gazetesinde 12.09.2019 tarihinde yapılan "..." başlıklı haberde hukuka aykırı olarak davacıların vefat eden yakınlarının görselinin kullanılması nedeniyle davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve özür metninin yayınlanması talebine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun TBK 56 ncı maddesine göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, kişilik haklarına saldırının derecesi, paranın satın alma gücü, tazminat taleplerinin miktarı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR