Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/4194 K.2025/8197

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, diğer istinaf taleplerinin ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı ... için 35.000,00 TL, diğer davacılar için ise ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminat hüküm altına alınmıştır. Ayrıca davacı ... tarafından talep edilen maddi tazminat talebi davalı ... şirketi tarafından dava açıldıktan sonra yargılama devam ederken karşılanmış olup davacı ...'ya 36.000,00 TL maddi tazminata ilişkin ödeme yapılmıştır.

Davacı ... tarafından temyiz edilen miktar toplam 51.000,00 TL, diğer davacılar tarafından temyiz edilen miktarlar ise ayrı ayrı 20.000,00 TL olup temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilen toplam miktar ise ayrı ayrı 45.000,00 TL olup temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.