Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4229 K.2025/6919

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede;

Çanakkale Devlet Hastanesinin 07.02.2019 tarihli raporunda sanığın dosyasında geçerli bir askerlik raporunun ve geçmiş suçlarının infaz ve kesinleşme tarihlerini gösteren adli evrakların bulunmaması sebebiyle sanığın suç tarihlerindeki askerliğe elverişlilik durumuna ilişkin tespitin yapılamadığı, 06.12.2019 tarihli yazısında sanığın halen ve suç tarihlerindeki askerliğe elverişsizlik halinin tespiti için önceki raporuyla yeniden değerlendirme yapılmasının uygun olduğu,

keza 15.01.2020 tarihli tek hekimli sağlık raporunda hastanenin sağlık kurulunda söz konusu tarihlerde geçerli olan TSK Sağlık Yeteneği Yönetmeliğine ulaşılamadığından suç tarihlerindeki askerliğe elverişlilik durumuna karar verilemediğinin belirtilmesi karşısında. TSK Sağlık Yeteneği Yönetmeliğine göre asker kişinin askerliğe elverişli olup olmadığı konusunda karar vermeye yetkili sağlık kuruluşlarının sağlık kurulları olduğu gözetildiğinde.

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 07.03.2017 tarihli ve 2017/58 Esas, 2017/92

Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere sanığın Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı sağlık kurulu raporu vermeye yetkili en yakın sağlık kuruluşuna gerekli evrakla sevk edilerek psikiyatrik yönden suç tarihinde askerliğe elverişli olup olmadığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının sağlık kurulu raporu ile tespit ettirilmesinden sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 1. Suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 14.07.2016 tarihli ve 29770 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6722 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nda değişiklik yapan Kanuni düzenlemeler gerekçe gösterilerek erteleme, seçenek yaptırımlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.