Davacı vekili, davacının askerlik görevini Hatay Hudut karakolunda santralci olarak yaparken karakol komutanın emri ile araç kullandığı sırada meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, davacının bakım ve yardıma muhtaç kalacak şekilde sakat kaldığını, davacının askeri araç sürücü belgesi olmadığı halde araç kullandırılması sonucu kazanın meydana geldiğini, davalı idarenin gerekli önlemleri almaması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davalının kaza nedeniyle herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının yetkili komutanlardan emir almadan yetkisi ve ehliyeti olmadığı halde aracı kullandığı ve kaza yaptığını, istihdam eden olarak kusurlu ve kusursuz sorumluluklarının bulunmadığını, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacı asile SGK Başkanlığı ya da diğer kurum, kuruluşlar tarafından ve 2330 sayılı Kanun hükümleri gereğince yapılan ödemelerin göz önünde tutulması gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayıldığı ve başka bir kişinin sürekli bakımına muhtaç olduğu toplam 1.928.372,91 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararın davalı MSB vekili tarafından istinaf yasa yoluna edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce, hükmün HMK.nın 297/2. maddesine uygun olmadığı ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamında davacıya 17.09.2015 tarihli komisyon kararı ile 157.859,60 TL ödeme yapıldığı, ödemenin maddi ve manevi tazminata ilişkin olduğu,
yapılan ödemenin ne kadarının maddi tazminata, ne kadarının manevi tazminat ilişkin olduğu takdir edilerek, davacının zararından mahsubu gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi’nce yeniden yapılan yargılamada maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı MSB vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafından davalının hizmet kusuruna dayalı olarak dava açılmış olması nedeniyle davalı idarenin santralde görevli olan ve görevi başından geçici olsa dahi ayrılmaması gereken davacıya, araç şoförünü uyandırma görevi verildiği, askerleri uyandırma görevinin karakol koğuş nöbetçisine ait olduğu, santral görevlisi ere araç şoförünü uyandırma görevinin verilemeyeceği, hiçbir askerin amirinden emir almadan göreve çıkmayacağı, araçların göreve çıkış ve dönüşlerinin kurallara bağlı olduğu,
araç anahtarının hiçbir zaman şoförde bulunmaması gerektiği, görevli subay tarafından anahtarın muhafaza edilmesi gerektiği, askeri ehliyeti bulunmayan ere araç kullanma emrinin verilemeyeceği, araç komutanının kontrol ve gözetim yetkisini yeterince yerine getirmemesi nedeniyle idarenin ağır ihmal ve kusuru bulunduğu tespiti ile bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı,
2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun gereğince yapılan ödemenin dava açıldıktan sonra yapılmış olması nedeniyle faiz uygulanmadan maddi ve manevi tazminattan mahsup edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 31.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.