Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/5723 K.2025/9031

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalanan aracın, davalının sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucunda 25.01.2012 tarihinde iki taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davalının yaralanıp malul kaldığını ve davalı tarafça müvekkili, müvekkili tarafından sigortalanan aracın sürücüsü ve maliki aleyhine dava açıldığını,

müvekkili tarafından davalıya 28.11.2013 tarihinde %2,2 maluliyet oranı üzerinden 7.924,00 TL ve %20 maluliyet oranı üzerinden 21.12.2015 tarihinde 199.000,00 TL ödeme yapıldığını ve Çay Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/28 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp Kurumu Üst Kurulu'ndan alınan rapora göre davacının maluliyetinin %4 olarak tespit edildiğini,

müvekkilince davalıya yapılan fazla ödemenin tahsili için davalı aleyhine Çay İcra Müdürlüğü'nün 2018/728 Esas sayılı takip dosyası ile takip başlatıldığını ve davalının itirazı ile takibin durduğunu beyanla icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreye ve zamanaşımına uğradığını, davacının fazla ödeme yaptığını ATK raporunun dosyaya girmesi ile öğrendiğini, davacı tarafça fazla ödeme yapıldığı iddiasının, müvekkilince açılan maddi ve manevi tazminat talepli davanın görüldüğü aşamada ileri sürülmediğini ve temyize cevap dilekçesinde verilen kararın onanmasına karar verilmesinin talep edildiğini, ödenen tüm tazminat bedelinin iadesinin talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tarafların sulh olduğunu ve davacının yapmış olduğu ödemenin iadesini isteyemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile Çay İcra Müdürlüğü'nün 2018/728 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline ve takibin aynen davamına ve davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile poliçe kapsamında yapılan ödemenin lütuf (ex gratia) ödemesi olarak değerlendirilmesi gerektiği ve bu ödemenin davacı ... şirketine sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak talep hakkı vermeyeceği dikkate alınmadan davanın reddi yerine kabulü kararı verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile incelenen kararın HMK’nin 353/1-b maddesinin 2 numaralı alt bendi uyarınca düzeltilmek üzere kaldırılması ve düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili tarafından fazla ödenen tazminat bedeli nedeniyle davalı tarafın sebepsiz zenginleştiğini, müvekkilince fazla ödenen sürekli iş göremezlik bedelinin davacı tarafından iade edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacı tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalanan aracın, davalının sevk ve idaresindeki araca çarpması suretiyle meydana gelen iki taraflı trafik kazası sonucunda; davalıya fazla ödenen sürekli iş göremezlik tazminatı bedelinin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR