Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/6586 K.2025/8509

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize gelen davalının adli yardım talebinin İlk Derece Mahkemesince 01.06.2021 tarihinde kabul edilmiş olduğu ve adli yardımın HMK’nın 335. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hükmün kesinleşmesine kadar devam ettiği görülmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkilini 28.04.2017 tarihinde kafasından defaatle yumrukla vurmak suretiyle darp ettiğini, açılan ceza davasında yapılan yargılama sonucunda davalının cezalandırılmasına karar verildiğini, olay sonrasında davacının beyin kanaması geçirdiğini, günlük işlerini yapamaz hale geldiğini, olay tarihinde 32 yaşında olan davacının olay nedeniyle işini kaybettiğini, yeni bir işe de giremediğini, hayatını idame ettirmesinin zorlaştığını, davalının hukuka aykırı fiili neticesinde davacıda maddi ve manevi zarar meydana geldiğini, müvekkilinin olay günü ve sonrasında taksi ile hastaneye gittiğini, ilaç,

tedavi ve yol masraflarını ödemek zorunda kaldığını, bu masrafların büyük bir bölümünü belgelemenin olanaksız olduğunu, eşinin işinden ayrılarak müvekkilinin bakımını yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

15.01.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 202.573,66 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacının söz konusu olaydan önce ameliyat geçirdiğini, davacı işini kaybettiğini belirtmekte ise de o andaki işi kadrolu olmayıp geçici bir işte çalıştığını, olaydan sonra davacıda sabit bir sakatlık ve rahatsızlık kalmadığını, şuanda da balon şirketinde işçi olarak çalıştığını, davalının manevi tazminat talep etmesinde bir dayanak olmadığını, eski işine dönüp çalışmaya devam ettiğini, davacının sosyal güvencesinin giderlerini karşıladığını, kendisinin asgari ücretle balon şirketinde çalıştığını, çocuğunun da rahatsız olması nedeniyle tedavi gördüğünü, borcundan dolayı icra kesintilerinin olduğunu, bu nedenlerle talep edilen tazminatı ödeyecek gücü olmadığını, açılan ceza davası sonucu ezalandırılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı tarafından 28.04.2017 tarihinde darp edildiği, davalının davacının kafasına yumrukla defalarca vurmasına bağlı olarak davacının beyin kanaması geçirdiği, ceza dosyasında alınan raporda söz konusu eylemin hayati tehlike oluşturacak nitelikte olduğunun sabit olduğu ve davalının eyleminden dolayı ceza mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiği, yargılamada Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan alınan maluliyet raporuna göre davacının dava konusu haksız fiile bağlı olarak %21.2 oranında malul kaldığının anlaşıldığı,

somut olayda tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın gerçekleşme biçimi, olay sonrası davacının yaşadığı hal, tedavisi ve davalının kusuru nazara alınarak manevi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle 202.573,66 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın 28.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ekonomik ve sosyal durumu dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının uygun olduğu anlaşılmakla bu hususa ilişkin tarafların istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği,

ayrıca Adli Tıp Kurumundan alınan raporda davacıda meydana gelen %21,2 oranındaki daimi iş gücü kaybının 28.04.2017 tarihli davalının haksız eyleminden kaynaklı olduğu net olarak tespit edilmekle İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekili ve davalının istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının daha öncesinde de özürlü olup tedavi görmekte olduğunu, bu hususun nazara alınmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, zira kendisinin çalışmadığını, maddi tazminatın ıslahla artırılan kısmı iddianın genişletilmesi mahiyetinde olup buna muvafakati olmadığını, dava dilekçesindeki taleple davacının bağlı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 28.04.2017 tarihinde davalının davacıyı kasten yaralaması sonucu oluşan maluliyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, hükme esas alınan raporda davaya konu yaralamaya bağlı maluliyet oranının belirlenmesine, kamu düzenine ilişkin hususlar hariç istinaf dilekçesinde gösterilmeyen bir sebebin temyiz halinde incelenmesinin mümkün olmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR