Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/7633 K.2022/17559

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde birleşen dava davacısı Doğanhisar Belediyesi vekili, birleşen dava davacısı ... vekili, davalılar ..., ... vekili, davalı ... (Garanti Sigortası Hesabı) vekili, dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan)17. Hukuk Dairesi’nin 12.11.2020 tarih ve 2018/712 Esas, 2020/6957 Karar sayılı bozma ilamında özetle; “...Asıl ve birleşen 2009/36 Esas sayılı dosyalara ilişkin temyizlerin incelenmesinde; yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesi (6100 sayılı HMK m. 26) gereğince, davacı ... için iş gücü kaybı asıl ve birleşen davada 62.000,00 TL olarak talep edilmesine rağmen, mahkemece, davacı ...’den taleplerinin ne kadarının geçici, ne kadarının sürekli iş göremezlik tazminatı olarak istenildiği açıklattırılmaksızın, talepten fazlasına karar verilmesinin doğru görülmediği, davalı ...’nın maddi tazminattan sorumlu olduğu,

manevi tazminattan sorumlu olmadığı gibi manevi tazminata ilişkin yargılama gideri, vekalet ücreti ve harçlardan da sorumlu olmayacağı, birleşen 2006/30 Esas sayılı dosyanın temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyize konu davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden verilen karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı ... ile davalılar ..., ..., ... yönünden kesin nitelikte olduğundan davalı ... vekili ile davalılar ..., ..., ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerektiği, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu,davalı ...’nın maddi tazminattan sorumlu olduğu,

manevi tazminattan sorumlu olmadığı gibi manevi tazminata ilişkin yargılama gideri, vekalet ücreti ve harçlardan da sorumlu olmayacağı, birleşen 2007/65 Esas sayılı dosyanın temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Deştiğin Belediyesi’nin 6360 sayılı Kanuna göre tüzel kişiliği sona erdiği anlaşıldığından mahkemece malvarlığının kime devredildiği araştırılarak davaya dahil edilmesi gerektiği, dahili davalı SGK harçtan muaf olmasına karşın, dahili davalı SGK aleyhine harca hükmedilmesinin doğru görülmediği, bozma neden ve şekline göre davalılar ..., ..., ...’ın yargılama gideri ve vekalete ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığı..” hususlarına değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl 2005/208 Esas ve birleşen 2009/36 Esas sayılı dosyalar yönünden; maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 55.259,57 TL sürekli kısmi iş göremezlik zararı alacağının, 6.740,43 TL geçici iş göremezlik zararı alacağının davalı ...'dan haksız fiil tarihi olan 13.08.2015, davalı Garanti Sigorta Hesabı yönünden dava tarihinden itibaren, 4.409,29 TL tedavi ve bakıcı giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılar ... ve Garanti Sigorta Hasabından müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

(davalı Garanti Sigorta Hesabı açısından poliçe limiti ile sınırlı olarak), fazlaya ilişkin talebinin reddine, Ilgın İcra Müdürlüğü'nün 2016/342 Esas sayılı dosyasında yapılan ödemenin infazda dikkate alınmasına, 2009/36 Esas sayılı dosya yönünden manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile,

20.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 13.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin taleplerin ve 2005/208 Esas sayılı dosyada ıslah dilekçesi ile talep edilen manevi tazminat talebinin reddine, Ilgın İcra Müdürlüğü'nün 2016/342 sayılı dosyasında yapılan ödemenin infazda dikkate alınmasına, davalı Garanti Sigorta Hesabına yönelik manevi tazminat talebinin reddine, davalı ... yönünden 2005/208 ve 2009/36 Esas sayılı davaların reddine, birleşen 2006/30 Esas sayılı dosya yönünden;

maddi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 1.970,00 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının işgücü kaybı nedeniyle tazminat talebinin reddine, manevi tazminat açısından açılan davanın kısmen kabulu ile,

7.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 13.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin taleplerin reddine, Konya 12. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4832 sayılı dosyasında yapılan ödemenin infazda dikkate alınmasına, birleşen 2007/65 Esas sayılı dava dosyası yönünden; davanın kabulü ile.

20.390,57 TL'nin davalılar ..., ..., ve Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, davalı Garanti Sigorta Hesabı yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm birleşen dava davacısı Doğanhisar Belediyesi vekili, birleşen dava davacısı ... vekili, davalılar ..., ... vekili, davalı ... (Garanti Sigortası Hesabı) vekili, dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre birleşen dava davacısı Doğanhisar Belediyesi vekili, birleşen dava davacısı ... vekili, davalılar ..., ... vekili, dahili davalı SGK vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı ... (Garanti Sigortası Hesabı) vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... (Garanti Sigortası Hesabı)’nın birleşen 2007/65 Esas sayılı dosyasına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece, davalı ... (Garanti Sigortası Hesabı) yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen davacılar lehine hükmedilen vekalet ücretinden diğer davalılar ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 370.maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.