Davacı; 16.11.2021 tarihli dilekçesinde; hakimin davalının lehine ve davalıyı koruyucu davrandığı, davalı vekilinin haksız ve hukuka aykırı savunmalarını kabul ederek kendi savunmalarını kısıtladığı, davalıya karşı özel bir yakınlığıyla ilgi duyduğu ve hakimin oyu ve görüşünü belli ettiği gerekçesiyle hakimin reddi talebinde bulunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince davacının ya da davalının iddia ve savunmalarına itibar edilip edilmeyeceği hususu yargısal faaliyet kapsamında mahkeme hakiminin değerlendireceği hususlar olup bunların ret sebebi yapılamayacağı, yargılamanın tahkikat aşamasında olup fazla tahsil edildiği iddia edilen vekalet ücretinin dayanağı olan mahkeme kararı henüz kesinleşmediğinden, yargısal faaliyet çerçevesinde ilgili dosyanın bekletici mesele yapıldığı,
hakimin reddi talepli dilekçede HMK'nın 38/2'e göre ret talebinin dayandığı sebeplerin, delil veya emarelerinin açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin eklenmesi gerektiği, HMK'nın 41/1-b maddesine göre ret sebebi ve bu sebebe ilişkin inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse ret talebinin geri çevrilmesine karar verileceği belirtilerek davacının reddi hakim talebinin yasal koşulları ihtiva etmediğinden geri çevrilmesine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebi, istinafa konu ara kararın hükümle birlikte istinaf edilebileceği gerekçesiyle reddedilmiş, karara karşı davacı istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesince yapılan uygulamanın yerinde olup HMK'nın 41. maddesi uyarınca hakim reddi talebinin geri çevrilmesi kararına hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabileceğinden istinaf talebinin reddi kararına vaki istinaf talebinin HMK'nın 352. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, karara karşı davacı temyiz isteminde bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince; Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/436 Esas sayılı dosyasından verilen 01.12.2021 tarihli ara karara karşı reddi hakim talep eden davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 341/2 ve 41/3.maddeleri gereğince usulden reddine dair 6100 HMK'nın
43/2. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda kesin olarak karar verildiği, yine HMK'nın 362/1-g maddesine göre HMK'nın 353/1-a maddesi uyarınca verilen kararların temyiz edilemeyeceği, dolayısıyla 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a maddesi nedeniyle kararın temyizinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendine göre, 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlara karşı temyiz yoluna gidilmesi mümkün değildir.
Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda açıklandığı şekilde bu yön belirlenmek suretiyle verilen davacı tarafın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı tarafın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin 05.05.2022 tarihli ek kararın HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.