Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/12890 K.2025/5816

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.09.2021 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı karşı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 7.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 8.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesiyle talebini 286.709,80 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan 06.09.2023 tarihli kusur bilirkişi raporuna göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %75 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, %75 kusur oranına göre tazminatın hesaplandığı gerekçesiyle başvurunun kabulü ile 272.708,50 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 10.822,16 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 3.179,14 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 286.709,80 TL tazminatın 27.10.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm kısmının vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilmesine, davacı lehine 17.900,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranının hatalı olduğunu, davacının aldığı mütalaa raporuna göre davacının kusurunun bulunmadığının tespit edildiğini, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için ek kusur raporu alınması gerektiğini, hesaplanan tazminat miktarının düşük olduğunu beyan etmektedir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun ve kusur oranının hatalı olduğunu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını, ailenin bakımı nedeniyle geçici bakıcı gideri tazminatından hakkaniyet indirimi yapılması,

davacının 60 yaşından büyük olup aktif çalışmasının bulunmadığını, bu sebeple geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmesini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından davacıya geçici iş göremezlik tazminatı ödenip ödenmediğinin tespit edilmesini, tazminat ödendiyse ödenen miktarın hesaplanan tazminattan tenzil edilmesini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,65 teknik faize göre yapılmasını, itirazlarının değerlendirilmesi ve red sebeplerinin gerekçelendirilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun mevzuat hükümlerine uygun hazırlanmasına, davalının geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmasına, davaya konu kazanın iş kazası niteliğinde olmamasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekili ve davalı vekilinin kusur oranına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosya kapsamından; davaya konu kazaya ilişkin kolluk görevlilerince trafik kazası tespit tutanağının düzenlenmediği, ancak tarafların kolluk ifadelerine ve kolluk araştırma tutanaklarına göre, kaza tarihinde davalıya sigortalı aracın sürücüsünün bulvar üzerinde seyir halinde olduğu, davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile bulvara açılan sokaktan bulvara giriş yaptığı sırada kazanın meydana geldiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan 06.09.2023 tarihli kusur bilirkişi raporunda davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kavşağa yaklaşırken yavaşlamadığı, sağından gelen davacının motosikletine ilk geçiş hakkı tanımadığı gerekçesiyle %75, davacı sürücünün ise kavşaklara yaklaşırken yavaşlamadığı, bu nedenle davacı sürücünün de %25 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, taraflarca anılan rapora itiraz edildiği, hakem heyetince tarafların rapora karşı itirazlarını karşılayan ek bir rapor alınmaksızın, anılan rapor benimsenmek suretiyle davalı ... şirketinin %75 oranında kusurdan sorumlu olduğu kabul edilerek karar verildiği, tarafların karara karşı kusur oranına yönelik itirazlarının İtiraz Hakem Heyetince reddedildiği anlaşılmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “Kavşaklarda Geçiş Hakkı” başlıklı 57 nci maddesinin (b) bendinin 5 inci fıkrasında, trafik zabıtası veya trafik işaret levhası veya ışıklı trafik işaret cihazları bulunmayan kavşaklarda; tali yoldan anayola çıkan sürücülerin anayoldan gelen araçlara geçiş hakkını vermek zorunda olduğuna yönelik hüküm bulunduğu, kaza esnasında davalıya sigortalı aracın bulvar üzerinde seyir halinde olduğu, davacı sürücünün ise bulvara açılan bir sokaktan bulvara giriş yaptığı sırada kazanın meydana geldiği,

hükme esas alınan 06.09.2023 tarihli kusur bilirkişi raporunda tarafların seyir halinde oldukları yolların asli veya tali yol olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmadığı gibi yukarıda anılan Kanun'un 57 nci maddesindeki hükmün de raporda tartışılmaksızın tarafların kusur oranlarının belirlendiği görülmüştür.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, ceza soruşturma dosyası da, dosya içerisine alınarak dosyanın Adli Tıp Kurumu, İTÜ Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdii ile tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3.Davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesinde özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilikte geçen pasif dönem olarak ayrılması, genel kabule göre aktif dönemin 60 yaşında sona ereceğinin kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Kaza tarihinde 68 yaşında olan davacının pasif dönemde bulunduğu, bununla birlikte kaza tarihinde gelir getirici bir işte çalıştığına ilişkin dosyada bilgi ve belgenin de bulunmadığı, dolayısıyla geçici iş göremezlik süresince mahrum kaldığı herhangi bir kazancının olmadığı, buna göre davacının geçici iş göremezlik zararının da doğmadığı anlaşılmıştır.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebinin reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR