Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/13287 K.2025/9529

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... geldiler. Tarafların vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.06.2025 gününde Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin .... ve Televizyon Yay. A.Ş.'nin genel müdürü olduğunu, davalı ...'un genel yayın yönetmeni, diğer davalının sahibi olduğu www.....com.tr isimli internet haber sitesinde 27.03.2020 tarihinde yapılan yayın ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... İletişim Reklam ve Dan. Tic. Ltd. Şti'den tahsili talep edilmiştir.

Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin .... ve Televizyon Yay. A.Ş.'nin genel müdürü olduğunu, davalı ...'un genel yayın yönetmeni, diğer davalının sahibi olduğu www.....com.tr isimli internet haber sitesinde 15.04.2020 tarihinde yapılan yayın ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... İletişim Reklam ve Dan. Tic. Ltd. Şti'den tahsili ile haksız saldırının meni talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yayınların kaynağına ilişkin bir bilgi sunulmadığı, haberlerde davacının pandemi döneminde ihmalkar bir tutum sergilediğine dair söz ve ifadeler kullanıldığı, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, asıl ve birleşen davada ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müdahalenin meni isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yayınlarda güncel olan konuların eleştiri sınırları içerisinde aktarılmış olduğu, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, dava konusu haberlerde kullanılan ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin .... ve Televizyon Yay. A.Ş.'nin CEO'su olarak görev yaptığını, hiçbir araştırma yapılmadan dava konusu gerçek dışı haberlerin kaleme alındığını, davalıların süresi içerisinde istinaf başvurusu yapmamalarına rağmen istinaf incelemesinin yapıldığını, haberlerde kamu yararının bulunmadığını, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; www.....com.tr isimli internet haber sitesinde 27.03.2020 ve 15.04.2020 tarihlerinde yapılan yayınlar nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve haksız saldırının meni talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu yayınların toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiğinin;

basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen,

zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu yayınlarda yer alan söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından,

temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR