Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/13490 K.2024/2094

Davacı vekili

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.12.2016 tarihinde davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı araç ile davacının sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada davacının uğradığı zararın (kalıcı çalışma gücü kaybı ve geçici iş göremezlik zararı) karşılanmadığı ileri sürülerek fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 100,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir. Davacı vekili 29.05.2023 tarihli dilekçe ile dava dilekçesindeki 100,00 TL tazminat istemini 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olarak açıklamış ve geçici iş göremezlik tazminatı talebini 115,56 TL’ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; poliçe limitinin 310.000,00 TL olduğunu, kusur ve maluliyet raporlarının Adli Tıp Kurumundan aldırılması gerektiği belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2017/1551 Esas-2019/214 Karar sayılı kararıyla; dosyada alınan kusur raporunda sigortalı araç sürücüsünün kazada %100 oranında kusurlu bulunduğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda davacının sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, 3 ay geçici iş göremezliği olduğunu, kaza nedeniyle davacının kalıcı maluliyete uğramadığı, geçici iş göremezlik süresi içerisinde polis memuru olarak maaşını almaya devam ettiği ve geçici iş göremezlik zararının poliçe teminatı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi'nin 24.02.2020 tarihli ve 2019/1270 Esas, 2020/373 Karar sayılı kararıyla; maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte bulunan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, geçici iş göremezlik tazminatının sağlık gideri teminatı kapsamında olduğu, davalı ... şirketinin Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98 inci maddesi gereğince sorumluluğu bulunmadığı, geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamı dışında olduğundan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Dairenin Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2021/9739 Esas-2022/8331 Karar sayılı ve 07.06.2022 tarihli kararı ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının geçici iş göremezlik zararının maaşını almış ise çalışamadığı dönemde fazla çalışma ücreti, ikramiye gibi yan ödemelerden ibaret olduğunun göz önüne alınması gerektiği, davacının çalışamamaktan dolayı ikramiye, fazla çalışma ücreti gibi yan ödemeleri alamamasından kaynaklanan zararı olmuş ise çalıştığı kurumdan bu hususlar sorularak, bunun geçici iş göremezlik zararı olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahmesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davacının polis memuru olarak geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam ettiği, maaş bordrolarına göre raporlu olduğu süre içerisinde 115,56 TL emniyet hizmetleri tazminatını alamadığı, bu zararın poliçe teminatı içerisinde olduğundan geçici iş göremezlik tazminatı alabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ile 115,56 TL geçici iş göremezlik tazminatının 03.04.2017 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilin maluliyeti ile maluliyet oranı ve iyileşme sürecinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmadığından raporu kabul etmediklerini, itiraz ettiklerini, müvekkilinin hem fiziksel hem psikolojik olarak kaza sonrası günlük hayatına devam edemediğini, Adli Tıp Raporunda iş gücü kaybı hesaplanırken telafisi mümkün olmayan hak kayıplarına sebep olunduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinden yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, davacının iyileşme süresinde elde edeceği ek ücretler tespit edilerek karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,