Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/168 K.2024/13808

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.01.2020 tarihinde sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın yaya konumunda bulunan davacıya çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sonucunda davacı yayanın yaralanarak malul kaldığını ileri sürerek, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 16.09.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 76.116,81 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddia ettiği olayla ilgili kazadan altı ay sonra verilen ifade haricinde herhangi bir bilgi, belge, tutanak, kamera kaydı, tanık beyanı bulunmadığını, ...'nın sorumluluğu açısından araç türünün de açıklığa kavuşturulması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulü ile 76.116,81 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 20.04.2021 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iddia ettiği olayı ispatlaması gerektiğini, iddia edilen olayla ilgili kazadan altı ay sonra verilen ifade haricinde herhangi bir bilgi, belge, tutanak, kamera kaydı, tanık beyanı gibi delil bulunmayıp kusur ve olay ispat edilemediğinden davanın esastan reddi gerektiğini, ...'nın sorumlu tutulabilmesi için plakası tespit edilemediği beyan edilen aracın plakasının araştırılmasının zorunlu olup aksi halde bu hususun kötü niyetli başvurulara sebep olabileceğini,

başvuru sırasında ibraz edilen maluliyet raporunun yürürlükte olmayan Yönetmeliğe göre düzenlendiğinden geçersiz olup kaza tarihinde Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerinin geçerli olduğunu, iyileşme süreci beklenmeksizin ve muayene yapılmaksızın rapor tanzim edildiğini, davalı sigorta şirketine yapılan başvuru esnasında zorunlu evrakların sunulmadığını bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, aktüer hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranının uygulanması gerektiğini, kazanın oluşumunda davacı yayanın tam ve asli kusurlu olduğunu,

en az % 20 müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini, davacı lehine tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemediği iddia edilen aracın davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, uyuşmazlığın mahiyeti, toplanan delillerin durumu, olayın oluş şekli ile tarafların iddia ve savunmaları dikkate alındığında, tüm delillerin adil yargılanma hakkına uygun şekilde toplanmasından sonra davalının zarardan sorumlu olup olmadığının belirlenebilmesi için yargılamanın genel yetkili mahkemeler huzurunda gerçekleştirilmesi gerekmekle, İtiraz Hakem Heyeti tarafından dosyadan el çekilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş ve İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozmanın kapsam ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR