Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/229 K.2023/4418

Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 19.09.2022 tarihli, 2022/7126 Esas ve 2022/10596 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2022 tarihinden itibaren 35.830,00 TL olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesi gereğince 40.000,00 TL maddi tazminat talep etmiştir. Mahkemenin 22.10.2015 tarihli 2013/299 Esas ve 2015/371 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, 34.365,54 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 08.05.2019 tarihli, 2018/4282 Esas ve 2019/2690 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yukarıda anılan kararı ile davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin yukarıda anılan kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Şu durumda; davanın kısmen kabulüne dair mahkemenin 22.10.2015 tarihli kararı davacı tarafından temyiz edilmediğinden hükmedilen 34.365,54 TL davacı yönünden kesinleşmiş olup davacı yönünden kesinleşen ve karar düzeltmeye konu olan tutar 2022 yılı itibarıyla karar düzeltme sınırı olan 35.830,00 TL'ye ulaşmadığından davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.