Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2681 K.2024/7396

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2 nci maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile 500,00 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, maddi tazminat talebini toplam 14.648,50 TL için artırmış, talebini artırırken fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmamıştır. 300,00 TL tedavi gideri talebinden ise feragat etmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, 11.718,80 TL toplam maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 57.929,70 TL temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR