Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2708 K.2024/2852

2. İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.03.2006

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlığa ait aracın diğer davalı sürücü idaresinde iken kontrolünü kaybetmesi sonucu, aşırı hızlı ve taklalar atarak yaya halde olan davacının üzerine doğru geldiğini, davacının aracın altında kalmamak için yan taraftaki park boşluğuna kendisini bıraktığını, yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 2.500,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 169.924,68 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı ...'nın kaza tespit tutanağına göre tam kusurlu olduğunun belirtildiği, hizmet kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın husumet nedeni ile reddedilmesi, maddi tazminattan kusur oranında indirim yapılması, manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 09.09.2015 tarihli ve 2006/220 Esas 2015/333 Karar sayılı ilamıyla; davanın kısmen kabulüyle 169.924,68 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın 08.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 16.12.2019 tarihli ve 2019/440 Esas 2019/11977 Karar sayılı ilamıyla; "Mahkemece davacı yararına 3.424,16 TL geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacıya geçici iş göremezlik ödemesi olarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 885,00 TL nin ödendiği, maddi tazminat hesabında bu ödemenin dikkate alınmadığı anlaşılmakla, bu husus tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 169.039,68 TL maddi tazminatın 08.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının manevi tazminat talebi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Başkanlığı vekili; bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, eksik inceleme ile hüküm oluşturulduğunu, hükmedilen tazminatın yüksek olduğunu ileri sürerek ve re'sen ele alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ...'nın işleteni, davalı ...'nın sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi atfı ile uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd. Maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90, 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,