Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2713 K.2024/1906

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎSÜREÇ

1.Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli kararı ile sanığın parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı sanık tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli ilamı ile "sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması yasaya aykırı" bulunarak sair yönler incelenmeksizin kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

4.Bozma üzerine Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesi 11.11.2022 tarihinde görevsizlik kararı vermiş, dosyanın tevzi edildiği Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2023 tarihli kararı ile sanığın parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, beraat etmesi gerektiğinden yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Davaya konu olay, sanığın manavdan 8,50 TL tutan karpuzu sahte 100,00 TL vererek satın aldığı, devamında da yine 1 adet daha sahte 100,00 TL vererek bunu bozmasını istediği, satıcının isteğini yerine getirdiği, bu şekilde sahte olduğunu bilmeden kabul ettiği parayı niteliğini bilerek tedavüle koymak sureti ile 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dosyada bulunan fotoğraftan tespit tutanağı ile sanığın teşhis edildiği, sahte olduğu iddia olunan paranın, müştekinin rızası ile muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

3. Sanıkta ele geçirilen iki adet 100,00 TL ile ilgili ... Samsun Şubesi'nin 28.05.2014 tarihli ekspertiz raporunda, bu paraların sahte olduğu, aldatma kabiliyetine haiz olduğu belirtilmiştir.

4. Sanığın kolluk ifadesi ve aşamalardaki savunmalarında, paraların sahte olduğunu bilmediğini, rastgele cebindeki paralardan çekerek manava verdiğini, daha önceden bu işlerden dolayı ceza aldığını, bu işleri bıraktığını beyan ettiği görülmüştür.

5. Tanık M.Ö. beyanında, babasının dükkanında çalıştığını, sanığı da müşterileri olması nedeni ile tanıdığını, babası dükkandan çıktığında sanığın gelerek karpuz aldığını, 100,00 TL veren sanığa para üstü verdiğini, sanığın ilaveten bir 100,00 TL daha bozdurduğunu, sanığın dükkandan hızlıca çıktığını, kendisi olayın farkına vardığında sanığın kaçarak uzaklaştığını gördüğünü beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Dosyada bulunan rapor, tutanak, sanık ifade ve savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahte olduğunu bildiği iki adet sahte 100,00 TL'yi bozdurma ve karpuz alma bahaneleri ile bilerek tedavüle sürmek sureti ile 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlı suçu işlediğine dair mahkemenin kabulü karşısında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların (A) bendinde belirtilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanığın yargılandığı Amasya Asliye Ceza Mahkemesince 3 ay hapse mahkum edildiği, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay bozma ilamı göz önünde bulundurularak görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan ağır ceza mahkemesinin, aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanık hakkında verilen nihai cezada önceki mahkumiyet hükmündeki süreyi dikkate almadığı,

sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 3 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza tayini hukuka aykırı görülmüş ancak, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeyip 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1.Gerekçe kısmının (A) bendinde açıklanan nedenlerle ilgili hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği 12.05.2023 tarihli kararın hüküm fıkrasının (1) nolu bendinde yer alan "sanığın neticeden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun görülen hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,