KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2023/3469 E., 2026/1584 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2026
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2020/956 E., 2023/55 K.
- İlk derece mahkemesi
- Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/7 E., 2019/265 K.
Karar Metni
445 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.12.2011 tarihinde davalının sürücüsü ve maliki olduğu aracın kusuru ile meydana gelen trafik kazasında yaralandığını belirterek şimdilik 10.000,00 TL iş gücü kaybı, 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin davalılardan müştereken alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı taraf davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça kusur incelemesi konusunda yeniden rapor alınması talep edilmiş ise de dosya içerisinde bilgi belge kaza tespit tutanakları incelendiğinde ATK raporunun yeterli olduğu, bu hali ile kazanın oluşumuna davacının kendisinin sebep olduğu, kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu, kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kaza tespit tutanağında davacı tarafın kusursuz olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporun olay yeri görülmeden tanık ifadeleri bilinmeden düzenlendiğini, keşif yapılmadığını belirtmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalının sürücüsü ve maliki olduğu aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.
1. Davacı tarafın adli yardım talebi İlk Derece Mahkemesi aşamasında kabul edildiğinden temyiz dilekçesinde talep edilen adli yardım talebi hususunda Hukuk Muhakemeleri Kanunu 335/3 maddesi gereğince kabul edilen adli yardım hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceğinden karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kusura yönelik düzenlenen ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/3469, K. 2026/1584, 16 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama