Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/3777 K.2025/1107

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 19.03.2020 tarihinde karıştığı kazadan dolayı müvekkilinin aracında meydana gelen hasar nedeniyle değer kaybı oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 37.500,00 TL değer kaybı bedelinin poliçe limitleri dahilinde muhatap şirketin temerrüt tarihi olan 15.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlık konusu trafik kazası nedeniyle başvuru konusu araçtaki hasara ilişkin olarak başvuran tarafa 41.000,00 TL ödeme yapıldığını, teminat limitinin tamamen dolduğunu, kusur konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması gerektiğini, değer kaybı hesaplamasının Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlar ekinde yer alan formüle göre yapılması gerektiğini, baro pulu, vekalet harcı, noter masrafı gibi giderlerin HMK'nın 323. maddesine göre yargılama giderlerinden olmadığını bu tür taleplerin reddi gerektiğini,

müvekkili şirketin Komisyona başvuru tarihinden itibaren ve ancak yasal faizle sınırlı olarak sorumlu tutulabileceğini, aleyhe hüküm kurulması ihtimalinde vekalet ücretinin Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Başvuranın talebinin kabulü ile 37.500 TL değer kaybı tazminatının 16.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine.

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; genel şartlardaki hesaplama yönteminin gerçek zarar ilkesi ile bağdaşmadığı, değer kaybı bedelinin piyasa rayici dikkate alınarak yapılmış olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından ara karar ile ödeme iddiasını ispata yarar belge ve delil sunması için süre verildiği, gerek ara karar sonrası gerekse bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde herhangi bir ödeme belgesi ya da hasar dosyası sunulmadığı, itiraz dilekçesi ekinde de ödemeye ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı,

başvuru sahibinin tazminat ödenmesi için gerekli evraklarla birlikte 03.12.2021 tarihinde başvuruda bulunduğu, sigorta şirketinin, gerekli belgelerin iletilmesinden başlayarak sekiz iş günü içerisinde haklı bir neden olmaksızın ödeme yapmadığı takdirde, sekiz iş gününün bittiği tarihte temerrüde düşeceği, hak sahibinin 16.12.2021 itibariyle faiz talep edebileceği, kararda isabetsizlik bulunmadığı,

başvuran yararına hükmedilen vekalet ücretinin Sigortacılık Kanunu 30/17'nci ve Yönetmeliğin 16/13'ncü maddesi uyarınca karar tarihindeki AAÜT 17/2. maddesine göre göre hesaplanacak ücretin 1/5' i oranında (maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla) belirlenmesi gerektiği herekçesiyle "İtiraz eden davalı vekilinin itirazları kısmen kabul edilerek Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararının 5.3. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesine, diğer hükümlerin aynı şekilde infazına, “5.3.

Başvuran vekil ile temsil edilmiş olduğundan 5.100 TL vekâlet ücretinin sigorta kuruluşundan alınarak başvurana ödenmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile düzeltilmesine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvuru konusu uyuşmazlığın detaylı bilirkişi incelemesi ve kapsamlı yargılama gerektirmesi nedeniyle dosyadan el çekme kararı verilmesi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından 19.03.2020 tarihli trafik kazası sonucu mağdura ait araç hasarına ilişkin 22.09.2020 tarihinde 17.733,43 TL, tedarikçi firmalara 28.04.2020 tarihinde toplamda 5.746,00 TL ödeme yapıldığını, mağdurun kasko şirketine araç hasarına ilişkin olarak 41.000,00 TL ödeme yapıldığını işbu ödemelerle poliçe limitinin tüketildiğini, değer kaybına ilişkin hazırlanan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı ve fahiş olduğunu,

araçta meydana gelen değer kaybı ücretinden müvekkili şirketin sorumluluğu olmadığını, müvekkili şirketin tazminattan sorumlu olmadığını, müvekkili şirket aleyhine tazminata hükmedilmesi halinde tazminata ancak Komisyona başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilebileceğini, vekalet ücretinin Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 19.03.2020 tarihli trafik kazası sonucu davacının maliki olduğu araçta meydana gelen değer kaybının ve eksper ücretinin tazmini talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere,

davalı vekilince başvurana yapıldığı iddia edilen 17.733,43 TL'lik ödemeye ilişkin herhangi bir dekont örneği sunulmadığından ayrıca başvuranın kasko şirketine ve tedarikçi firmaları yapıldığı iddia edilen ödemelere ilişkin sunulan dekontlarda açıklama bulunmadığından davacıya ait araç hasarına yönelik ödeme yapıldığının ve poliçe teminat limitinin tüketildiğinin ispatlanamamış olmasına, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmasına, vekalet ücreti takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR