Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/4343 K.2025/996

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

20.09.2013 tarihinde davalıya ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı yaya olan davacının yaralanarak %10.3 oranında malul kaldığını, ayrıca 75 gün geçici iş göremezliği ve 25 gün bakıcı ihtiyacı oluştuğunu, davalıya sigortalı aracın asli kusurlu olduğunu, davalıya 06.07.2021 tarihinde başvurulduğunu ancak olumsuz yanıt verildiğini, maluliyetin öğrenildiği raporun 26.10.2021 tarihli olduğunu, 2 ve 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde başvuru yapıldığını,

ayrıca kırıkların kalıcı sayılabilmesi için bir yıl iyileşme süresi öngörüldüğünden maluliyet oranının tespit edilebileceği en erken tarihin 20.09.2014 tarihi olup ceza zamanaşımının başlangıç tarihi olarak 20.09.2014 tarihinin esas alınması gerektiğini belirterek belirsiz alacak olarak şimdilik 7.900,00 TL sürekli ve 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 50,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, kaza 20.09.2013 tarihinde meydana gelmiş olup uygulanacak 8 yılık ceza zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapılan başvurunun zamanaşımına uğradığını, aksi hâlin kabulü halinde maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun düzenlenmemesi nedeniyle başvurunun usulden reddi gerektiğini, talebin kabul görmemesi halinde geçerli yönetmeliğe göre yeni bir rapor aldırılmasını talep ettiklerini, kusur oranlarının tespiti gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra tahkim yoluna başvurulduğu, 75 günlük iyileşmesi süresinin eklenmesi halinde dahi her halükarda ceza zamanaşımı süresi içinde tahkim yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle başvurunun zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/4765 esas, 2021/7355 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi dava tarihi 03.06.2022 olup 20.09.2013 kaza tarihinden 8 yıl sonra ve hatta covid sebebiyle duran 95 gün ilave edildiğinde dahi 8 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, her ne kadar davacı vekili tıbbi iyileşmenin 1 yıl sürebileceğini ileri sürmekteyse de sunulan raporda belirtilen 75 günlük iyileşme süresi ilave edildiğinde dahi davanın 07.03.2022 tarihinde zamanaşımına uğramış olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyetin 26.10.2021 tarihli raporla öğrenildiğini, ayrıca kırığın bir yıllık iyileşme süresi dikkate alındığında en erken maluliyet oranının tespit edilebileceği tarihin de 20.09.2014 tarihi olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 20.09.2013 tarihinde davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkin olarak açılan davanın zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR