Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/4348 K.2025/11243

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilinin arkadaşı olup kendisine ait bir taşınmaz satımı için müvekkilinden yardım talep ettiğini, bu konuda taraflar arasında çıkan ihtilaf neticesinde davalının 03.09.2016, 16.09.2016 ve 04.10.2016 tarihlerinde göndermiş olduğu sekiz adet mesaj yolu ile müvekkilini tehdit ettiğini aynı zamanda hakaret eylemini gerçekleştirdiğini, davalının tehdit ve hakaret suçlarından mahkum olduğunu belirterek her bir mesaj için 50.000,00 TL olmak üzere 400.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının haksız eylemlerine müvekkili tarafından insani olarak tepki verildiğini, halen müvekkilinin alacağına kavuşamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tehdit ve hakaret eylemlerinin mahkumiyet kararı ile sabit olduğu, haksız eylem nedeniyle davacının manevi zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının zincirleme hakaret ve tehdit eylemlerinin davacı üzerindeki etkisi, olayın gelişimi, saldırının ağırlığına göre hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı açısından caydırıcı olması için hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, hakkaniyete uygun olmadığını, mahkeme gerekçesinin manevi tazminat miktarı yönünden yerinde olmadığını, miktar yönünden verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının 03.09.2016, 16.09.2016 ve 04.10.2016 tarihlerinde göndermiş olduğu sekiz adet mesaj yolu ile davacıya yönelik tehdit ve hakaret eylemlerini gerçekleştirdiği iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kişi, olayın özelliklerini göz önünde tutarak uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesini isteyebilir. Manevi tazminat, maddi bir zararın karşılanması niteliği taşımayıp zarara uğrayanda manevi huzur ve tatmini sağlamayı amaçlayan özgün bir nitelik taşır. Bu itibarla manevi tazminat, cezalandırma aracı olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanması olarak da nitelendirilemez.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 22.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı kararına, Yargıtayın yerleşik uygulamalarına ve çağdaş hukuk anlayışına göre manevi tazminat miktarı belirlenirken zarar görenin duyduğu acı, üzüntü, keder gibi duyguları hafifletmenin ve dindirmenin yanında, zarar vereni gerekli dikkat ve özeni gösterme konusunda etkileyecek ölçüde caydırıcı olması da gözetilmelidir. O hâlde takdir olunacak miktar belirlenirken; bir yandan maddi tazminatı tamamlayan bir denkleştirme unsuru olarak zarara uğrayanın tatmin edilmesi, diğer yandan zarar verenin daha dikkatli ve özenli davranıp zarar verici eylemlerden sakınması için caydırıcı etki sağlayacak bedel ödettirilmesi göz önünde tutulmalıdır.

Öte yandan, manevi tazminatın miktarı belirlenirken hukuka aykırı eylemle birlikte somut olayın özellikleri, olay ve olgular, tarafların kusuru, tarafların kusuru olmasa bile zararın artmasındaki etkileri de dikkate alınmalıdır. Ayrıca miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hâl ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenler kararda gerekçeleriyle gösterilmelidir. Zira Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca Kanun’un takdir yetkisi tanıdığı konularda hâkim, hukuka ve hakkaniyete göre karar vermek zorundadır.

Somut olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, dava konusu söz ve ifadelere göre saldırının ağırlığı, kişilik haklarına saldırının derecesi, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR