Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/4978 K.2025/16919

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan ve davacıların yolcusu olduğu aracın sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda 30.03.2019 tarihinde yaralamalı tek taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacıların yaralanıp malul kaldıklarını,

davalı tarafa başvuru yapıldığını beyanla belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davacı ... yönünden 192.726,25 TL'ye, davacı ... yönünden 231.269,27 TL'ye ve ıslah dilekçesi ile talebini davacı ... yönünden 360.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılar tarafından dava öncesinde müvekkiline usulüne uygun başvuru yapılmadığını, müvekkilinin sigortalı aracın sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, davacılarda kaza nedeniyle maluliyet oluşup oluşmadığının tespiti için maluliyet raporu alınması gerektiğini, tazminat hesabının Genel Şartlara göre yapılması gerektiğini, hesaplanan tazminattan müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2021 tarihli, 2019/497 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, bu karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli, 2021/1048 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15.03.2021 tarihli ve 2019/497 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma ilamı sonrasında İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2022 tarihli 2022/293 Esas, 2022/908 Karar sayılı kararıyla; davanın davacı ... yönünden açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden davanın kabulü ile 360.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden (30.07.2019) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin infazda dikkate alınmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2022 tarihli 2022/293 Esas, 2022/908 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafından dava öncesinde müvekkiline usulüne uygun başvuru yapılmadığını, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin temerrüte düşmediğini, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömrün belirlendiği durumlarda devre başı ödemeli belirli süreli rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılması gerektiğini ve %1.8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, müvekkili tarafından icra dosyasına davacı için 27.04.2021 tarihinde 188.754,78 TL ödeme yapıldığını ve yapılan bu ödeme dikkate alınmadan karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan ve davacıların yolcusu olduğu aracın sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda davacıların yaralanıp malul kalması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınan 24.08.2022 tarihli bilirkişi ek raporunda davacıların talep edebileceği tazminat miktarı TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak hesaplanmış ve davalı vekili iş bu rapora usulü kazanılmış haklarına riayet edilmeden hesaplama yapıldığını ifade ederek itiraz etmiştir.

Somut olayda; ilk derece mahkemesince ilk olarak alınan 11.02.2021 tarihli bilirkişi raporuna karşı davacılar vekili tarafından itiraz edilmemiş ve sunulan 17.02.2021 tarihli bedel artırım dilekçesinde; "bilirkişi raporunda PMF Tablosuna göre yapılan hesaplamaya göre harç artırımı dilekçemizi sunmaktayız." ifadelerine yer vermek suretiyle tazminat hesaplamasında kullanılması gereken yaşam tablosu yönünden davacılar vekili kendisini bağlamıştır. Bu nedenle davalının usulü kazanılmış hakları da göz önünde bulundurularak 24.08.2022 tarihli hesap bilirkişisi ek raporundaki veriler ve PMF 1931 Yaşam Tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR