Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/5475 K.2025/15835

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin .. Başkanı olarak görev yaptığını; davalı şirketin imtiyaz sahibi, diğer davalının eser sahibi olduğu www....com.tr isimli haber sitesinde 19.05.2020 tarihinde yayınlanan ".. ..: .., .. ..?" başlıklı köşe yazısı nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, kararın yayınlanması, saldırının sona erdirilmesi ve muhtemel saldırıların önlenmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; .. Başkanı olan davacının pandemi dönemindeki ligle ilgili açıklamaları üzerine dava konusu yazının kaleme alındığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ifade özgürlüğü ve eleştirinin demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir hak olduğu, toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunlu olduğu; ifade özgürlüğünün sadece lehte olduğu kabul edilen, zararsız, ilgilenmeye değmez görülen haber veya düşünceler için değil rahatsız eden haberler için de uygulanması gerektiği; eleştirinin de kaynağını bu özgürlükten aldığı, bu açıklamalara göre dava konusu yazıda davalı eser sahibinin sert eleştirilerinin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu köşe yazısına davacının liglere ilişkin söylemine değinilerek başlandığı ve inşaat sektörüne ilişkin genel açıklamalarla devam edildiği, yazının bütünü değerlendirildiğinde eleştiri mahiyetinde olup yazarın değer yargılarını içerdiği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararlarında belirtildiği üzere değer yargılarının kısıtlanamayacağı ve olaylar ile değer yargılarının ayrı irdelenmesi gerektiği;

bununla birlikte, basının belli ölçüde abartma, hatta tahrik etme ve polemik olarak kabul edilebilecek kişisel açıdan taşkın ifadeler kullanma hakkının da bulunduğu, davaya konu köşe yazısının kamunun bilgilendirilmesi amacı taşıdığı, yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunduğu, görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, gazetecilerin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip bulundukları, basının okuyucunun dikkatini yayına çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olduğu ve yazı içeriğindeki bir kısım bilgilerin ayrıntı niteliğinde bulunması karşısında;

özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemeyeceği, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı, kamuya mal olmuş bir kişi olan davacının yapılan haber ve eleştirilere sıradan vatandaşa göre daha fazla katlanma yükümlülüğü bulunduğu da değerlendirildiğinde ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yazıda yer alan hakaret niteliğindeki ifadelerin değer yargısı olarak nitelendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, gerçekliğinin ispat edilemediğini, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, eleştiri kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kişilik haklarına saldırı olduğunu, müvekkilinin itibarının hedef alındığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; www....com.tr isimli haber sitesinde 19.05.2020 tarihinde yayınlanan ".. .: ., .. ..?" başlıklı köşe yazısı nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, haberin yayından kaldırılması ve saldırının durdurulması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu köşe yazısında sarf edilen söz ve ifadeler kişisel değer yargısı niteliğinde olup, eleştiri sınırlarının aşılmadığının.

Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiğinin, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte,

ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının, kamuya mal olmuş bir kişi olan davacının konumuna göre eleştirilere daha fazla katlanma yükümlülüğü bulunduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR