Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/5993 K.2025/14160

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalının, özel mülke ait araziye izinsiz olarak zift dökmesi sonucu davacıya ait gebe ineğin zifte saplanması neticesinde ölümüne sebep olduğunu, savcılığa suç duyurusunda bulunulmuş ise de yeterli araştırma yapılmadan takipsizlik kararı verildiğini, davacının zararının karşılanması amacıyla söz konusu davanın ikame edildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; söz konusu zift çukurunun davalıya ait olmadığını, davalının zift dökme işine 2020 yılı haziran ayından sonra başladığını, 2020 yılı mayıs ayında Zara ilçesine zift getirmesinin mümkün olmadığını, bir an için ziftin davalı tarafından döküldüğü kabul edilse dahi ölen hayvanın karkas bedelinin tazminattan mahsubu gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın haksız fiilden kaynaklı maddi tazminat talebine ilişkin olduğu, davalının ikinci cevap dilekçesi ile zamanaşımı def''inde bulunduğu, 6098 sayılı TBK 72.maddesi uyarınca zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 2 yıl her halükarda 10 yıllık zamanaşımı süresi olduğu, olayın cezayı gerektiren fiil olması halinde ceza zamanaşımı süresi daha uzun bir süre öngörüyor ise bu sürenin uygulanacağı, olayın 18.05.2019 tarihinde gerçekleştiği, davacının olayla ilgili şikayette bulunduğu, davanın ise 31.07.2021 tarihinde açıldığı ve zamanaşımı süresinin dolduğu,

mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen bir suç olması nedeni ile eylemin suç niteliğinde olmadığı bu nedenle ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağı gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; zamanaşımının kanunda sınırlı olarak sayılan ilk itirazlardan olmadığı bu nedenle cevap dilekçesi ile ileri sürülmesinin zorunluluğu olmadığı, haksız eylemin suç kapsamına girmediği bu nedenle ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağı gerekçesi ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından 18.05.2019 tarihinde döküldüğü iddia edilen zift nedeni ile davacıya ait hayvanın ölmesi sonucu uğranılan zarara ilişkin tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafından özel mülküne izinsiz olarak zift dökülmesi neticesinde, gebe ineğinin zifte saplanarak ölümüne neden olunduğu gerekçesi ile maddi tazminat isteminde bulunmuş, mahkeme tarafından olayın 18.05.2019 tarihinde gerçekleştiği, davanın ise 31.07.2021 tarihinde açıldığı, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, mala zarar verme suçunun kasten işlenen bir suç olması nedeni ile ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağı gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzeri Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 49 uncu maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 72 nci maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan zararının tazmini istemiyle açacağı davaların zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu belirtilmiştir.

Her ne karar ilgili yasal düzenleme karşısında 2 yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüş ise de “Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 7226 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi (1) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla; a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler.

06.01.1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13.03.2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 30.04.2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur.

Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır.” hükmünü haizdir.

2480 Sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Karar, 30... tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olup; karar, yayımı tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 7226 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi 1. fıkrası a bendi kapsamında 13.03.2020 tarihinden itibaren ... sürelerin 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu halde davaya konu 2 yıllık zamanaşımı süresi 13.03.20 20... .06.2020 tarihleri arasında durmuş, 15.06.2020 tarihinden itibaren ... süreler kaldığı yerden işlemeye devam edeceğinden aradaki 95 günlük sürenin de 2 yıllık zamanaşımı süresine eklenmesi halinde davanın açılış tarihi olan 31.07.2021 tarihi itibari ile 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın esasına girilerek inceleme yapılması gerekirken zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.