Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/7603 K.2025/2619

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.05.2021 tarihinde davacı yolcunun içinde bulunduğu ve davalı sigorta şirketi tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı sigorta şirketine yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini ileri sürerek, açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 23.01.2023 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 283.723,22 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta şirketine usulüne uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmadığını, talebin dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, sunulan maluliyet raporunun yürürlükteki yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, iyileşme süreci beklenmeden düzenlendiğini, tespit edilen maluliyet oranının yüksek olduğunu, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu (ATK) 3. İhtisas Dairesinden alınması gerektiğini, kusur oranını kabul etmediklerini, davacı çocuğun ön koltukta seyahat ettiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini,

Sosyal Güvenlik Kurumu' nca (SGK) gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması gerektiğini, sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren geçecek 8 işgünü sonrasından yasal faiz talep edilebileceğini, uzlaşma olup olmadığının araştırılması gerektiğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, 283.823,22 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 28.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine.

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olmasına, kusur durumunun tespiti için alınan kusur raporunun denetime elverişli, gerekçeli ve oluşa uygun olduğunu, hesaplama yönteminde hata bulunmadığını, davacı çocuğun kaza tarihi itibariyle ayırt etme gücünden yoksun olduğu anlaşılmakla müterafik kusurundan bahsedilemeyeceği belirterek bu yönlere ilişkin itirazların reddine,

davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazının ise davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin AAÜT'ye göre belirlenen rakamın maktunun altında kalmayacak şekilde 1/5'i oranında belirlenmesi gerektiğini belirterek bu yöne ilişkin itirazın kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına davalı sigorta şirketi tarafından ileri sürülen itirazların kısmen kabulü ile kararın vekâlet ücretine ilişkin 3. bendinin kaldırılmasına ve “Başvuran kendini vekille temsil ettirdiğinden, AAÜT'ye göre 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davalı sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine” şekilde düzeltilmesine,

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının diğer maddeleri ile düzeltilmiş bu halinin infazına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı sigorta şirketine usulüne uygun hazırlanmış maluliyet raporu ile başvuru yapılmadığını, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunda maluliyet oranının yüksek belirlendiğini, davacının kaza tarihinde 4 yaşında olduğunu ve kemik gelişiminin devam ettiğini bu nedenle maluliyetin 24 ay sonra değerlendirilmesi gerektiğini, aldıkları uzman görüşünün bu şekilde belirleme yaptığını, yürürlükteki yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, hesap raporunda davacının bakiye yaşam süresinin hesap tarihi itibariyle belirlenmesinin hatalı olduğunu,

hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, kusur oranına ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, ATK'dan ya da İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden seçilecek 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, davacı çocuğun ön koltukta oturduğunu, anne ve babanın gözetim ve bakım yükümlülüğünü yerine getirmediğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı sigorta şirketi tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci maddesinde, hâkimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; aynı Kanun'un 52 nci maddesinde ise zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmıştır. Davalı taraf, kazanın davacının emniyet kemerini takmadan yolculuk yaptığı esnada meydana geldiğini belirterek müterafik kusurlu olduğunu savunmuştur.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin sürücülerin ve yolcuların koruyucu tertibat kullanma mecburiyeti başlıklı 150 nci maddesinde “M1, M1G, N1, N1G, N2 ve N3 sınıfı araçlarda 150 cm’den kısa ve 36 kg’ın altındaki çocukların taşınması sırasında çocukların ağırlığına uygun bu Yönetmeliğin ekinde yer alan (1) sayılı cetvelde yer alan çocuk bağlama sistemlerinin kullanılması zorunludur. Ancak, 135 cm’den uzun çocuklar çocuk bağlama sistemleri yerine ön koltukta oturmamak şartıyla diğer koltuklardaki emniyet kemerlerini kullanabilirler.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Dosya içerisindeki belge ve bilgiler dikkate alındığında, davacının kaza tarihinde 4 yaşında olduğu ve kazanın gerçekleştiği sırada aracın ön koltuğunda oturduğu, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 150 nci maddesine göre olay tarihinde 4 yaşında olan davacının yaşı gereği seyahati sırasında çocuk bağlama sisteminin kullanılması; yönetmelikte belirtilen özel şartları taşımaması halinde ise emniyet kemeri takılı olacak şekilde aracın arka koltuğunda yolculuk yapması gerekirken bu düzenlemeye aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacının koruyucu tertibat olmaksızın seyahat etmesi ve bu durumun zararı artırıcı neden olduğunun anlaşılmasına göre hükmedilen tazminat miktarından %20 oranında müterafık kusur indirimi yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemesi isabetli görülmemiştir.

VI. KARAR