Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9374 K.2025/13698

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kurumun yapmış olduğu 168 adet konut inşaatı sırasında davacı hastane bünyesinde bulunan lojmanın yanında bulunan istinat duvarında büyük zararlar meydana geldiğini ve duvarın birçok yerinde çökmeler yaşandığını, Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit dosyası ile zararın davalı kurumun faaliyetleri neticesinde oluştuğunun sabit olduğunu, bu nedenlerle davanın kabulü fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 68.662,41 TL tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu, talebin zamanaşımına uğradığını, Ardanuç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/59 Esas, 2011/130 Karar sayılı dosyasının dava konusunun ve taraflarının aynı olduğunu, açılan davanın maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmekte olması nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, istinat duvarının yapılması gerekli olan şartlarda yapılmaması nedeniyle zarar gördüğünü, yine davanın yapılan inşaatın yüklenici firmasına yönlendirilmesi gerektiğini bu nedenle de husumet yokluğundan davanın reddinin gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 68.662,41 TL tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fiili ve faili en geç önceki davanın açıldığı tarihte (08.06.2011) öğrendiği, bu haliyle TBK yürürlüğe girmeden önce bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, kaldı ki TBK'nın 72/1 hükmüne göre de zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince davanın zamanaşımından reddi yerine davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu bu nedenle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına,

yeniden yargılama gerekmediğinden HMK'nın 353/1-b-2 hükmü gereğince yeniden hüküm kurulmasına ve davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR