Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9947 K.2025/4461

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.05.2021 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki araç ile davalı ... şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigortasını yaptığı aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketine yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini ileri sürerek, 24.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, bu talebini 30.05.2023 tarihinde 430.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta şirketine eksik evrak ile başvuru yapıldığını talebin usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, sevk yazısı alınmadan sağlık kuruluşuna başvurulduğunu, raporun ikametgaha en yakın yetkili sağlık kuruluşundan alınmadığını, sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu, faiz başlangıcının dava tarihi, oranının yasal faiz olabileceğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 430.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.10.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazlarının vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 3. maddesinde yer alan “63.200,00 TL” ibaresinin “12,640,00 TL" olarak düzeltilmesine, hakem kararının diğer hükümlerinin aynen icrasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamanın %1,65 teknik faiz yerine progresif rant yöntemi ile yapılmasının hatalı olduğunu, maluliyet raporuna yaptıkları itirazların dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, raporun yetkili sağlık kuruluşundan alınmadığını, raporu veren kurulun yönetmeliğe göre heyette bulunması gereken uzmanlardan oluşmadığını, raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, ikametgaha en yakın sağlık kuruluşundan alınmadığını, rapor temini için sigorta şirketinden sevk yazısı alınmadığını, %53 maluliyet oranının hatalı belirlendiğini,

raporda tedaviye ilişkin bilgi olmadığını, rapor usulüne uygun olmadığından sigorta şirketine başvuru şartının yerine getirilmediğini, davanın usulden reddi gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, sunulan maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine uygun olmasına, müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR