Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/10675 K.2026/1420

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının ZMMS poliçesi ile sigortaladığı aracın, davacıların desteğinin yolcusu olduğu araca çarpması ile 08.05.2023 tarihinde ölümlü iki taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacıların çocuğunun vefat ettiğini, davacıların çocuğu olan müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, davalı tarafa başvuru yapıldığını beyanla belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik anne ... ve baba ... için toplam 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş,

bedel artırım dilekçesiyle talebini davacı baba için 236.362,91 TL ve davacı anne için 340.400,52 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 576.763,43 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların yabancı uyruklu olması nedeniyle teminat alınması gerektiğini, müvekkili tarafından sigortalanan aracın sürücüsünün kusursuz olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini beyanla başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne; ... için 236.362,91 TL ve ... için 340.400,52 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 576.763,43 TL tazminatın 09.06.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, davacılar vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 17.900,00 TL vekalet ücretinin ayrı ayrı davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; progresif rant yöntemi kullanılmak suretiyle hesaplama yapılmasının Yargıtay içtihatları gereği olmasına, kusur takdirinin oluşa uygun olmasına, davacılardan itiraz aşamasında teminat alınmış olmasına göre davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müteveffanın evli olup olmadığının ve çocuklarının evli olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı aracın sürücüsünün kusursuz olduğunu, hesaplanan tazminattan hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yönteminin kullanılması suretiyle hesaplama yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının ZMMS poliçesi ile sigortaladığı aracın, davacıların desteğinin yolcusu olduğu araca çarpması suretiyle meydana gelen iki taraflı trafik kazası sonucunda davacıların desteğinin vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Davalının, davacı ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 28.02.2023 tarihli ve 32118 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılık Kanunu'nun 30. Maddesinin On İkinci ve On Beşinci Fıkralarında Yer Alan Parasal Sınırların Artırılmasına İlişkin Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ gereğince, tebliğin yürürlüğe girdiği 28.02.2023 tarihinden itibaren verilen itiraz hakem heyeti kararları bakımından geçerli olmak üzere; tebliğin 2. maddesi “...Sigorta Tahkim Komisyonuna yapılan iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen hakem kararları için temyize gidilebilir...” şeklinde düzenlenmiştir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı her bir davacıya yönelik temyiz bakımından ayrı ayrı belirlenecektir

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Sigorta Tahkim Komisyonuna yapılan başvuruda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar davacı.... yönünden 236.362,91 TL olup İtiraz Hakem Heyetinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2-Davalının, davacı ...'ya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, Yargıtay içtihatlarına uygun olarak TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve progresif rant yönteminin kullanılması suretiyle hesaplama yapılmasına, kusur takdirinin oluşa uygun olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davalı vekilinin davacı ...'ya yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince. Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocuksuz durumda destek, desteğin gelirini eşi ile ortak paylaşacağı varsayımına dayalı olarak, gelirden desteğin %50 ve eşin %50 pay alacağı kabul edilmektedir.

Çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda ise destek gelirden eşi ile birlikte 2’şer pay alırken çocuklara birer pay verileceği, yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocukların her birine 1’er pay, ana ve babaya 1’er pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Çocukların sayısı arttıkça hem desteğe ayrılan pay, hem de eş ve çocuklar ile ana ve babaya ayrılacak paylar düşecektir.

Çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılacak, anne ve babaya verilmeyecektir. Böylece geriye kalan eş ve çocukların payları ile desteğin payı artacaktır. Bu pay esası Türk aile sistemine çok uygun düşmektedir.

Çünkü Türk aile sisteminde desteğin geliri aile bireyleri tarafından birlikte paylaşılmakta, aile bireyleri arttıkça gelirden alınacak pay düşmekte, aile bireyi azaldıkça da gelirden alınacak pay yükselecektir.

Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay, eşe 2 pay esasına göre %50 pay desteğe, %50 pay eşe verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda; desteğin anne ve babası için destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiştir. Destek payları hesaplanırken sadece davacıların hayatta olduğu varsayılarak ve desteğin evli olmadığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Ancak dosya kapsamından kaza tarihinde desteğin evli ve iki çocuk sahibi olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan raporda destek tazminatı hesaplanırken desteğin kaza tarihinde evli ve iki çocuk sahibi olduğu hesaba katılmamış olup, desteğin ileride evleneceği ve iki yıl arayla iki çocuk varsayımı ile hesaplama yapıldığı görülerek yapılan hesaplama eksik ve hatalı olmuştur.

O halde, Dairemizin yerleşik uygulaması ile belirlenen ve yukarıda ifade olunan destek payları esas alınarak, desteğin kaza tarihinde evli ve iki çocuk sahibi olduğu ve bu kişilerin de payları gözetilmek suretiyle, aktüer bilirkişiden rapor alınarak, poliçe limiti göz önünde bulundurulup ve limit aşımı halinde garameten hesaplama yönteminin de düşünülerek sonucuna göre karar verilesi gerekirken, destek paylarının hatalı belirlendiği rapordaki hesaplamanın kabulü doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR