Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/12621 K.2024/12036

İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 13.06.2020 tarihinde müvekkilinin yolcu olduğu araç ile davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kazada, davacının bedensel zarara uğradığını, sigorta şirketine yapılan başvurudan sonuç alamadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava değerini 57.327,06 TL 'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kazadan kaynaklı olarak maluliyetinin oluşmadığını, raporu kabul etmediklerini, zararın tespitinde TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olmadığını, kaza sırasında araç sürücüsü alkollü olduğundan davacının alkollü kişinin aracına bilerek binmesi nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu, ceza dosyasının celbi gerektiğini, davacının fazi talep edemeyeceğini zira müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini, eğer faize hükmedilekcekse ancak yasal faiz olabileceğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin nispinin 1/5'i oranında olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ..."Davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 kusurlu olduğunun alınan uzman bilirkişi raporuyla tespit edildiği; davacının maluliyet oranını % 8 sürekli iş göremezlik olarak tespit eden raporun karara esas alındığı; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği,davacının alkollü kişinin aracına binmesinden ötürü %20 müterafik kusur indirimi yapıldığı " gerekçesiyle, başvurunun kısmen kabulü ile 45.861,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A.İtiraz Yoluna Başvuranlar Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"... Yargılama sırasında alınan maluliyet raporunun ve hesap raporunun kararda benimsenmesinde hata yapılmadığı, davlıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 kusurlu olduğunun alınan uzman bilirkişi raporları ile sabit olduğu, temerrüt tarihinin doğru tespit edildiği,

davacı lehine tam vekalet ücreti takdirinde hata yapılmadığı ancak her ne kadar belirlenen zarardan %20 müterafik kusur inirimi yapılmış ise de dosya kapsamındaki kaza tespit tutanağı ve soruşturma evrakından ,davacının yolcu olduğu aracın sürücüsünün alkollü olmadığı anlaşıldığından Uyuşmazlık Hakem kararının bu yönüyle kaldırılması gerektiği "gerekçesi ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilinin itirazlarının reddine, davacı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile başvurunun kabulüne,

57.327,06 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçinde; müvekkili şirkete eksik evrak ile başvuru yapıldığını, dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tek taraflı olarak alındığını ve mevzuata aykırı olduğunu, ayrıca yargılama sırasında sunulan maluliyet raporunun kendilerine tebliğ edilmediğini, savunma haklarının ihlal edildiğini, hesaplamada 1,8 teknik faiz esasının uygulanması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsüne atfedilen kusuru kabul etmediklerini, faiz başlangıç tarihini kabul etmediklerini, davacının ıslah dilekçesinin kendilerine tebliğ edilmediğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

Dava trafik kazasısından kaynaklı olarak yolcu olan davacının bedensel zarara dayalı sürekli iş göremezlik tazminatı isteminde ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacının maluliyetinin kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre belirlenmiş olmasına, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant esasına göre belirlenmesinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR