Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/1273 K.2025/13259

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kayden maliki olduğu, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 16 20... parselde bulunan 19 bağımsız bölüm nolu işyeri vasıflı taşınmaz binaların 06.02.2023 tarihinde meydana gelen depremler neticesi yıkılması sonucu enkaza döndüğünü, davalı belediyelerin sorumlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları ve dava değerini keşif sonrası ortaya çıkacak değere yükseltme hakları saklı kalmak üzere 3.000.000,00 TL'nin 06.02.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılara tebligat yapılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dayanılan somut sebeplerin davalıların idari işlem mahiyetindeki eylemlerine yönelik olduğu, hizmet kusuru nedeniyle oluşan zarardan kaynaklandığı, davalılar ... Büyükşehir Belediyesi ve ... İlçe Belediyesi yönünden bu davanın idareye karşı İdari Yargı yerinde tam yargı davası olarak açılması gerektiği gerekçesiyle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin ... İdare Mahkemeleri olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın idari yargı yerinde tam yargı davası olarak açılması gerektiği yönündeki ilk derece mahkemesi gerekçesinin yerinde olduğu, ancak hüküm bölümünde görevsizlik kararına ilişkin hüküm kurulduğu, oysa davanın 114/1-b, 115/2 maddeleri gereği yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine şeklinde hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf talebinin kabulü ile,

İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak açılan davanın 114/1-b, 115/2 maddeleri gereği yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesince dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verildiğini, ancak müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, müvekkili idare lehine yasal vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/2 maddesinde; "Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder." biçiminde düzenleme yapılmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenleme hiç kuşkusuz adli yargı yerinde görülecek davalarda ve adli mahkemeler arasındaki görevsizlik kararlarında uygulanmalıdır. Açıklanan maddede "davaya bir başka mahkemede devam edilmesi" hali düzenlenmiştir. Oysa yargı yolu bakımından görevsizlik kararlarında, davaya başka bir mahkemede devam edilmesi söz konusu olmayıp, kendine has usul kuralları bulunan farklı yargı yerinde yeniden açılan bir dava söz konusudur ve bu dava adli yargı yerindeki davanın devamı niteliğinde değildir.

Buna göre, davacı davasını, yürürlükte bulunan yasal düzenlemelere göre görevsiz yargı yerinde açmış ise "yargı yolu bakımından görevsizliğe" dair verilecek kararla birlikte; vekalet ücreti yönünden de hüküm kurulması gerekir. Bu hususun gözetilmeyerek davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR