Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/13407 K.2025/8984

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde. 29.03.2017 tarihinde yaya konumunda olan davacı ...’a davalı tarafın sürücüsü, işleteni ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı (ZMSS) oldukları aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını ve sürekli bakıma muhtaç hale geldiğini,

diğer davacıların ...'un anne ve babası olduğunu belirterek davacı ... için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı ... şirketinden poliçe teminatı kapsamında tahsiline, davacılardan ... için 150.000,00 TL, ... için 75.000,00 TL,

... için 75.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan sürücü ... ve araç işleten ...’den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesiyle maddi tazminata ilişkin taleplerini 330.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 330.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 660.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sigortalı aracın sürücüsünün kusuru ve poliçe teminatı kapsamında meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, kusur ve maluliyet raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ...’ye dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır. 3.Davalı ...’a dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2018 tarihli 2017/520 E., 2018/842 K. sayılı ilk kararı ile davacılar vekilinin, 23.03.2018 tarihli celsede manevi tazminat davasından feragat ettiğini bildirdiği, ayrıca sunduğu 03.10.2017 tarihli dilekçesi ile;

dava kapsamında kazaya karışan aracın işleteni davalı ... ile araç sürücüsü davalı ...'dan, müvekkili ... için 75.000,00 TL, ... için 75.000,00 TL ve ... için 150.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminat taleplerinden tarafların sulh olması nedeni ile feragat ettiklerini, davalı ... şirketine yönelik maddi tazminat taleplerinin devam ettiğini beyan ettiği, mahkemece 23.03.2018 tarihli celsede davacı tarafa 6100 sayılı HMK'nın 140 ıncı maddesi gereğince delillerini bildirmek üzere kesin süre verildiği, davacı tarafın verilen kesin süre içinde iddiasını ispata yarayan delil sunmadığı,

davacı ...'un maluliyeti ile kusur durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması için gerekli masrafların yatırılması için verilen kesin süreye rağmen davacı tarafça gerekli masrafın yatırmadığı, mevcut deliller ile davacının iddiasının ispatının mümkün olmadığı, davacıların açmış oldukları maddi tazminat davasını ispat edemedikleri gerekçesiyle davacıların açmış olduğu manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davacıların açmış olduğu maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2018 tarihli 2017/520 E., 2018/842 K.

sayılı ilk kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli 2020/667 E., 2021/563 K. sayılı ilk kararı ile mahkemenin 23.03.2018 tarihli (5) numaralı ara kararında ATK raporunun alınması için gerekli delil avansının ne kadar olduğu, ne kadar delil avansının eksik olduğu, bu noktada davacı tarafından ne kadar miktar eksik avansın yatırılması gerektiği noktasında kesin net bir miktar belirtilmediği, mahkemenin ara kararının usulüne uygun verilmediği, mahkemece davacının maluliyet raporunun alınmadığı ve davacının davasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı,

mahkemece davacıya hangi delil toplanacak ise buna ilişkin delil avansının yatırılması konusunda usulünce süre verilmesi, masrafın yatırılması halinde gerekli bilirkişi raporu alınarak sonucuna karar verilmesi gerektiği, mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6. bendine göre davanın esasıyla ilgili olarak gereken delillerin toplanmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf taleplerinin, HMK'nın 353/1-a/6. maddesi uyarınca kabulüyle, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İKİNCİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 13.02.2019 tarihli rapora göre davalı sürücü ...'ın kazanın meydana gelmesinde %25, davacı yaya ...'un %75 oranında kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan 26.11.2021 tarihli rapora göre davacı ...'un davaya konu trafik kazasından kaynaklanan maluliyetinin %78 oranında olduğu, sürekli bakıma ihtiyaç duyduğunun tespit edildiği,

22.04.2022 tarihli aktüer bilirkişi raporunda 643.766,75 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.035.305,44 TL sürekli bakıcı gideri tazminatının hesaplandığı, davaya konu poliçenin incelenmesinde kişi başı teminat limitinin sakatlanma ve sağlık gideri için ayrı ayrı 310.000,00 TL olduğu,

teminat limiti dışında kalan taleplerin reddi gerektiği gerekçesiyle manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine dair mahkemenin kararı istinaf edilmemekle kesinleştiğinden, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı ...'un davalı ... hakkında açtığı tazminat davasının kısmen kabulüne, 310.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 310.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 620.000,00 TL tazminatın davalı ... şirketinden alınarak davacı ...'a verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından kararda faize hükmedilmediği gerekçesiyle hükmün tavzihinin talep edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 28.07.2022 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin talebinin 6100 sayılı HMK'nın 305/A maddesi uyarınca kabulü ile; mahkemenin 01.07.2022 tarihli 2021/217 E., 2022/545 K. sayılı kararının hüküm kısmının.

"Manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine dair mahkemenin kararı istinaf edilmemekle kesinleştiğinden, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı ...'un davalı ... hakkında açtığı tazminat davasının kısmen kabulüne, 310.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 310.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 620.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" şeklinde tamamlanmasına karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararı ile kaza tarihi olan 29.03.2017 tarihi itibariyle Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamında; ölüm ve sakatlanma için kişi başına teminat limitinin 330.000,00 TL, tedavi gideri için kişi başına teminat limiti 330.000,00 TL olduğu,

İlk Derece Mahkemesince bu husus dikkate alınmadan karar verildiği gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davalı .... vekilinin istinaf başvurusunun reddine, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli ve 2021/217 E., 2022/545 K. sayılı kararının kaldırılmasına, manevi tazminat davasının feragat nedeniyle İlk Derece Mahkemesince reddine dair kararın istinaf edilmemekle kesinleşmiş olması nedeniyle bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı ...'un davalı ... hakkında açtığı maddi tazminat davasının kabulü ile.

330.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 330.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 660.000,00 TL tazminatın dava tarihi olan 13.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı ....'den alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri tazminatının tek teminat kapsamında olup iki ayrı teminat kapsamında hüküm kurulmasının doğru olmadığını, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğunu, progresif rant yöntemine göre yapılan tazminat hesabının hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kusursuz, kaza tespit tutanağına göre davacı ...'un tam kusurlu, hükme esas alınan kusur raporunun hatalı olduğunu, hükme esas alınan maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıların Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı (ZMSS), işleteni ve sürücüsü oldukları aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kaza tarihi itibariyle sakatlanma ve tedavi gideri için ayrı ayrı olmak üzere kişi başına teminat limitinin 330.000,00 TL olduğu, tazminat hesaplama yönteminde isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamında Adli Tıp Kurumu Trafik Dairesinden alınan 13.02.2019 tarihli kusur raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olduğu,

mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan 26.11.2021 tarihli maluliyet raporunun davalı ... vekiline 26.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, anılan davalının rapora itiraz etmediği, bu hususun davacı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu, bu husustaki temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VIII. KARAR