Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/2600 K.2024/3953

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... yönünden kabulüne, davalı Eureko Sigorta A.Ş. yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme gerekçesi ile HMK'nın 353/1-a-6 fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, kaldırma kararı doğrultusunda inceleme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 6 ncı fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi'nin 13.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmiş olması halinde İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, kaldırma kararı doğrultusunda inceleme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararı 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.