Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/3941 K.2025/6597

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davacı ... ve ... için 80.000,00'er TL'nin ve diğer davacılar için 60.000,00'er TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davacılar ...ve ... için 400.000,00'er TL, İrem İkbal ve Huzeyfe için 150.000,00'er TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup davacılar .... ve ... için hüküm altına alınan 400.000,00'er TL, reddedilen 200,000,00'er TL, davacılar İrem İkbal ve ... için hükmedilen 150.000,00'er TL, reddedilen 250.000,00'er TL olup hükmedilen ve reddedilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.