Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/6475 K.2025/13148

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılardan ...'nın eşi, ... ve ...'nın babaları, ... ve ...'nın çocuğu, ... ve ...'nın ise kardeşi olan müteveffa ...'nın dava dışı bir şirkette tıbbi mümessili olarak çalıştığını, 16.02.2010 tarihinde müteveffanın, davalıya bağlı hastanede çalışmakta iken dava dışı 3. şahısların hastanenin içinde silahlı çatışması sonucunda kendisine isabet eden kurşunlar nedeniyle hayatını kaybettiğini,

davalıya ait hastanede hiçbir güvenlik önlemi alınmadığından hastaneye giren silahlı kimselerin hem birbirlerini hem de olayla hiç ilgisi olmayan ve olay yerinde işini yapmak için bulunan davacıların murisi ...’ı öldürdüklerini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere davacı ... için 10.000,00 TL, davacılar... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00'er TL maddi tazminat ile davacı ... için 50.000,00 TL, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 40.000,00'er TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00'er TL,

davacılar ... ve ... için 15.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi ve 220.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş. 09.06.2022 tarihli dilekçesiyle davacılar ... ve ... için maddi tazminat talebini toplam 174.092,98 TL'ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkili mahkemede açılmadığını, yetkili mahkemelerin Van Asliye Hukuk Mahkemeleri olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, müvekkili hastanenin A sınıf hastane statüsünde olduğunu, ... Özel Güvenlik ve ...

Hizmetleri AŞ'den güvenlik hizmeti temin edildiğini, müvekkili hastanenin güvenlik kamerası ile takip edildiğini, hastanede yedi gün yirmi dört saat güvenlik görevlisi bulunduğunu, dolayısıyla hiçbir güvenlik önlemi alınmadığına ilişkin iddianın geçersiz olduğunu, olayın gerçekleşme şekline göre silahlı çatışmanın hastanenin lobisinde bir anda ve o an için hasım tarafların birbirini görmesi ile vuku bulduğu, olayın oluş şekline göre müvekkiline atfedilecek bir kusur bulunmadığını, güvenlik kameraları incelendiğinde müteveffanın hastaneye giriş yaptığı esnada olayın başlamış olduğu ve bir kişinin yaralanıp yerde yatmakta olduğu,

müteveffanın yerde yatan yaralıyı kurtarmak için çatışma alanına girdiği sırada kendisine isabet eden kurşunlar nedeniyle vefat ettiği, hastanenin verdiği kamu hizmeti nedeniyle binaya gelenlerin tamamının hasta ve hasta yakınlarından oluştuğu gözetildiğinde herkesin üzerinde arama yapılmasının mümkün olmadığını, güvenlik hizmeti almak suretiyle müvekkilinin bir hastanede verilmesi gereken güvenlik önlemlerinin tamamını hizmet alanlara verdiğini, müvekkilinin yasal mevzuat çerçevesinde güvenlik görevlisi bulundurmak dışında hiçbir güvenlik önlemi alma yükümlülüğünün bulunmadığını, olayda kusursuz sorumluluk hallerinin de mevcut olmadığını,

talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.07.2022 tarihli, 2019/267 Esas ve 2022/819 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, ... için 138.778,98 TL, ... için 4.943,80 TL ve ... için 30.370,20 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ... için 17.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 7.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 3.000,00 TL, ... ve ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 07.07.2022 tarihli, 2019/267 Esas ve 2022/819 Karar sayılı kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 19.02.2024 tarihli, 2023/11990 Esas ve 2024/1748 Karar sayılı kararı ile; davacıların eşi, babası, oğlu ve kardeşi olan ...'nın dava dışı tüp bebek merkezinde çalıştığı, olay günü davalıya ait hastanede tedavi görmekte olan bir hasta için davalıya ait hastanede bulunduğu, bu sırada hastane içerisinde karşılaşan hasım ailelerin silahlı çatışmasının arasında kalarak kendisine isabet eden kurşunlar nedeniyle vefat ettiği, vefat eden ...'nın davalının çalışanı olmadığı,

olayın meydana geldiği hastane ile arasında herhangi bir ilişki de bulunmadığı, Özel Hastaneler Yönetmeliği ile Hasta ve Çalışan Güvenliğinin Sağlanmasına Dair Yönetmelik gereğince herhangi bir sıfatı bulunmadığı, olayın oluş şekline göre davalıya atfedilecek başkaca bir kusur da bulunmadığı değerlendirildiğinde davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş; bozma nedenine göre davacılar vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu olay nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davalı ... Hizmetleri AŞ aleyhine Van 1. İş Mahkemesinin 2023/115 Esas sayılı dosyasında rücu davası açıldığını, anılan dosyanın Yargıtay denetiminden de geçtiğini, en son Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından davalı ... Hizmetleri AŞ'nin olayda kusurlu olduğunun kabul edildiğini, Van 1. İş Mahkemesinin dosyasının kesinleşmeden karar verilmesinin yerinde olmadığını, bozma ilamının hukuki güvenilirliği zedelediğini ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirkete ait olan özel hastanede aralarında husumet bulunan dava dışı şahısların karşılaşması ve bu şahıslar arasında meydana gelen silahlı çatışma sonucunda tıbbi mümessil olan ve o sırada olay yerinde bulunan davacıların eşi, babası, oğlu ve kardeşi ...'nın vefat etmesi nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle halen uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde karar düzeltme yolu düzenlenmiştir. Buna göre " I. Yargıtay kararlarına karşı tefhim veya tebliğden itibaren 15 gün içinde aşağıdaki sebeplerden dolayı karar düzeltilmesi istenebilir:

1 - (Değişik: 16/7/1981 – 2494/31 md.) Temyiz dilekçesi ve kanuni süresi içinde verilmiş olması şartiyle- karşı tarafın cevap dilekçesinde ileri sürülüp hükme etkisi olan itirazların kısmen veya tamamen cevapsız bırakılmış olması, 2 -Yargıtay kararında birbirine aykırı fıkralar bulunması, 3-Yargıtay incelemesi sırasında hükmün esasını etkileyen belgelerde bir hile veya sahteliğin ortaya çıkması, 4 -Yargıtay kararının usul ve kanuna aykırı bulunması, II. Yargıtay evvelce cevapsız bırakılan itirazları kendi görüşüne göre hükme etki yapacak nitelikte bulmazsa karar düzeltilmesi isteği üzerine vereceği kararda bu itirazları reddederken herbiri hakkında gerekçe göstermek zorundadır."

Karar düzeltme, Yargıtay'ın temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu bazı kararlarına karşı tanınmış olan kendine özgü bir kanun yolu olup bu kanun yolu ile Yargıtay hukuk dairesinin veya direnme kararının temyizinden sonra inceleme yaparak karar veren Hukuk Genel Kurulunun verdiği kararı tekrar incelemesini sağlanmak istenmektedir. Bir hüküm hakkında Yargıtay'ın temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu karara karşı karar düzeltme yolu açık ise o hüküm, ancak karar düzeltme yolunun tükenmesi ile kesinleşebilir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemenin 07.07.2022 tarihli kararının temyiz edilmesi üzerine Dairenin yukarıda anılan 19.02.2024 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verildiği, ancak bozma sonrası mahkemece, Dairenin 19.02.2024 tarihli bozma ilamının taraflara tebliğ edilerek karar düzeltme süresinin beklenilmediği, bozma üzerine dosyanın doğrudan yeni esasa kaydedilerek bozma ilamına uyulmak suretiyle esas hakkında karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, taraflara Dairenin 19.02.2024 tarihli kararı tebliğ edilmediğinden karar düzeltme yolunun usulüne uygun bir şekilde kullandırılmadığı açıktır. Bu husus 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinde (Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 73 üncü maddesinde) düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına ve Anayasa’nın 36 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, Dairenin 19.02.2024 tarihli, 2023/11990 Esas ve 2024/1748 Karar sayılı kararının taraf vekillerine tebliğ edilerek, taraflara bu karara karşı karar düzeltme yoluna başvurma imkanının sağlanması, bu yola başvurulması halinde dosyanın karar düzeltme istemlerinin incelenmesi için Daireye gönderilmesi ve Dairece verilecek karara göre sair işlemlere devam edilmesi; bu yola başvurulmadığı takdirde Dairenin 19.02.2024 tarihli, 2023/11990 Esas ve 2024/1748 Karar sayılı kararı gereğince işlemlere devam edilmesinden ibarettir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2024 tarihli, 2024/959 Esas ve 2024/1066 Karar sayılı kararı yok hükmünde olduğundan BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Dairenin 19.02.2024 tarihli, 2023/11990 Esas ve 2024/1748 Karar sayılı kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme istemlerine olanak sağlanmasına, bu yola başvurulması halinde karar düzeltme istemlerinin incelenmesi için dosyanın Daireye gönderilmesine, bu yola başvurulmadığı takdirde ise Dairenin 19.02.2024 tarihli, 2023/11990 Esas ve 2024/1748 Karar sayılı kararı gereğince işlemlere devam edilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,