Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/11168 K.2010/7432

Nitelikli zimmet, basit zimmet ve hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’ın görevi ihmal suçundan, sanık ...’nun hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan mahkümiyetlerine, bu sanıkların bir kısım eylemleri yönünden 4616 sayılı Kanun gereğince kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ve diğer sanıkların atılı suçlardan beraetlerine dair, Oltu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2005 gün ve 2005/56 Esas, 2005/46 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Ragıp Şefik ve Andaç müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CGK'nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 01.12.2005 günlü kararda ise yasa yolunun başvuru şekilleri gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla sanık ... müdafiin 26.12.2005 temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a isnat olunan suçların temas ettiği 765 sayılı TCK.nun 510 ve 202/1. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle aynı Yasanın 102/3, 102/4. maddelerinde belirtilen 5 yıllık ve 10 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 07.10.1999- 04.11.1999 ve 02.12.1999 tarihlerinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği,

yine sanık ...'ın sübuta eren eylemlerinin oluşturduğu denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 203. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu,

suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin de gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre ...'nde sözleşmeli geçici işçi olup Belediye Başkanı tarafından şifahen tahsildar ...’a yardımcı olması için görevlendirilip fiilen tahsildar olarak görev yapan ve buna itiraz etmeyerek uzunca bir süre bu görevi yürüten sanığın Belediyeye ait otobüs bileti paralarından ve sair gelirlerden kendisine tevdii edilen 729.112.000 TL'yi uhdesinde bırakması eyleminin 765 sayılı TCK.nun 202/1 ve 80. maddelerine uyan müteselsilen zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin hizmet nedeniyle emniyeti suistimal olarak nitelendirilip yazılı şekilde karar verilmesi,