Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/11384 K.2010/4221

Irz ve namusa tasaddi ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; ırz ve namusa tasaddi suçundan beraetine, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan mahkümiyetine dair, Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2005/748 Esas, 2005/796 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Müşteki ...'ın usulüne uygun olarak davaya katılıp katılan sıfatını almamış olmasına ve katılan ... vekilinin, müşteki ...'ın vekili de bulunmamasına göre; ... adına hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, ayrıca 30.03.2004 günlü ilk hükümle ırz ve namusa tasaddi suçundan verilen beraet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, yeniden bu konuda hüküm kurulması hukuki değerden yoksun bulunduğundan, katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle sanığın temyiz itirazları ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa yüklenilen suçun 5237 sayılı Yasanın 116/4. maddesinde düzenlenen suça temas ettiği, hükümden sonra 06.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması ve sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilememesi,

Sanığın 23.06.2004 günlü ilk hükme yönelik temyiz dilekçesinde; cezanın paraya çevrilmesi ve ertelenmesini talep ettiği halde yeniden hüküm kurulurken bu talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,