Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/11895 K.2010/4195

Irza geçme suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2005/215 Esas, 2005/394 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilimdalı tarafından düzenlenen raporda sanığın “…bilişsel fonksiyonlarının hafif derecede bozulduğu özellikle dikkat aralığının dağıldığı” belirtilmiş olması karşısında, sanığın suçu işlediği sırada ceza ehliyetini kısmen veya tamamen kaldıracak mahiyette bir akıl hastalığına duçar olup olmadığı hususunda, 5237 sayılı TCK.nun 32/1-2. maddelerinin değerlendirilmesini de kapsayacak şekilde, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınarak saptandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,