KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/5235 E., 2010/3161 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2010
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Irza geçme ve ırz ve namusa tasaddi suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetine, ırz ve namusa tasaddi suçundan beraetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2004/... Esas, 2005/... Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Sanığa tayin olunan ceza miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Olaya ilişkin bilgileri olduğu anlaşılan mağdurenin arkadaşları ...ile öğretmenler ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilerek iddianameye konu eylemleri kimden, ne zaman ve ne şekilde öğrendikleri hususlarının açıklattırılması, vekilleri tarafından mağdurenin halen psikolojik tedavisinin sürdüğü belirtilmesine göre tedavi evrakları getirtilip mağdurenin dosya ile Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna sevki sağlanarak suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma meydana gelip gelmediğine ilişkin mütalaa alınmasından sonra iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/5235, K. 2010/3161, 29 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama