Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/8649 K.2010/3599

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...'nun ise buna iştirak suçlarından mahkümiyetlerine dair, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2006 gün ve 2005/194 Esas, 2006/149 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların işledikleri kabul edilen 15 yaşından küçük mağdurun zorla ırzına geçme ve buna katılma eylemlerinin temas ettiği 765 sayılı TCK.nun 414/2, 417, 55/3 ve 59. maddelerine göre temel cezanın alt sınırda tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinden yapılması halinde dahi açıkça aleyhe sonuç doğurması nedeniyle bu Kanunla ilgili uygulamanın kararda gösterilmemesinin sonuca etkili bulunmadığı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan görüş alınarak saptanması gerekirken yetersiz rapora dayanılarak 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Diğer sanığın mağdura nitelikli cinsel istismarda bulunduğu sırada gözcülük yapan ve eylem süresince yanlarında bulunmak suretiyle suçun işlenişi üzerinde müşterek hakimiyet kuran sanık ...’nun TCK.nun 37. maddesi gereğince fail olarak sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işleyen sanıkların cezalarının doğrudan TCK.nun 103. maddenin ikinci fıkrasıyla belirlenmesi yerine önce birinci fıkra ile ceza tayin edilip sonra ikinci fıkrayla artırma yoluna gidilmesi,

.../...

-2-

...