Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/9321 K.2010/3833

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, cinsel ilişkide bulunma ve sarkıntılık suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın reşit olmayan mağdureleri rızalarıyla kaçırıp alıkoyma, sanık ...'ın sarkıntılık ve reşit olmayan mağdureleri rızalarıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraetlerine, sanıklar ... ve ...'nın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunmak suçundan mahkümiyetlerine dair, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2006 gün ve 2005/331 Esas, 2006/372 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın reşit olmayan mağdureleri rızalarıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından verilen hükmün incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, en son zamanaşımını kesen 06.04.2005 günlü sorgu işlemleri ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ...'ın mağdure ... 'a yönelik sarkıntılık ve diğer mağdure ...'a karşı işlediği ileri sürülen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

.../...

-2-

Sanık ...'ın mağdure ...'e yönelik rızaen kaçırıp alıkoyma, sanıklar ... ve ...'nın mağdure Müberra'ya yönelik reşit olmayanla rızasıyla cinsel ilişkide bulunmak suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2828 sayılı Kanun uyarınca mağdureler hakkında koruma kararı alınıp alınmadığı ve alınmışsa devam edip etmediği araştırılıp buna göre onları temsil ve haklarını korumaya yetkili olduğu belirlendikten sonra Sosyal Hizmetler ve ... Genel Müdürlüğü’nün müdahilliğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurelerin anlatımlarına, ikrarına ve dosya kapsamına göre sanık ...'ın onbeş yaşını bitirmeyen mağdure ...'ı rızasıyla kaçırıp alıkoyduğunun sabit olduğu, olayda 5237 sayılı TCK.nun 26. maddesinde öngörülen şekilde bir hakkın kullanımı söz konusu olmadığı gibi, mağdurenin 15 yaşından küçük olması karşısında mümeyyiz olsa dahi rızasının fiili hukuka uygun hale getirmeyeceği ve cinsel amaçla kaçırıp alıkonulmasının 765 sayılı TCK.nun 430/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 109/1, 109/3 ve 109/5. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı gözetilerek, bunlardan lehine olan hükümlere göre cezalandırılması yerine, yasal olmayan gerekçeye dayanılarak beraetine karar verilmesi,

Sanıklar ... ve ...'nın mağdure ...'ya karşı işledikleri kabul edilen rızaen cinsel ilişki eyleminin 104/1. maddesine temas ettiği ve takibinin şikayete bağlı bulunduğu, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte yüklenen suç aleyhe olan bu düzenlemeden önce işlendiğinden, TCK.nun 7/2. maddesi gereğince haklarında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, CMK.nun 253 ve 254. maddelerine uygun biçimde uzlaşma girişiminde bulunulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19.12.2006 günü yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, TCK.nun 7/2. maddesi gereğince koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,

.../...

-3-

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Vekille temsil edilen katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

...