Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/12666 K.2011/25004

Zimmet suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2007 gün ve 2000/12 Esas, 2007/103 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçların 5237 sayılı TCK.nun 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, suç tarihinin 22.11.1998-14.08.1999 tarihleri olduğu halde karar başlığında 14.08.1999 olarak yazılması,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik itirazlara gelince:

Sanığın yönetim kurulu başkanı olan diğer sanık ...'ın eşi olduğunu, kendisinin kooperatifin işleriyle fiilen ilgilenmediğini, gelir ve giderlerinden haberdar olmadığını aşamalarda savunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın diğer sanıklarca işlenen zimmet suçuna ne surette iştirak ettiği ve buna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde mahkümiyet kararı verilmesi,